اونقدر اعصابم خورده واسه اینترنت که فشار عصبی بهم وارد شده، احساس میکنم امنیت روانی و اجتماعی ندارم و تو یه زندان هستم، آخه حقوق بشر یعنی چی؟ اینترنت کمترین حق یه شهرونده، افسردگی گرفتم، احساس میکنم به راحتی حقمو گرفتند بدون اینکه جرات اعتراض داشته باشم یا کاری ازم بربیاد، از روزی که نت قطع شده فقط دارم در و دیوارهای خونه رو نگاه میکنم نه پول تفریح داریم نه ماشین داریم مثل بچه پولدارها بریم دور دور، همه دلخوشیمون یه اینترنته که حداقل مثل گاو(بلانسبت همه خودمو میگم) از دنیا بی خبر نباشیم و حداقل بدونیم تو دنیا چی میگذره
چقدر دلم ميگيره وقتى تاپيك خوشحالى وصل اينترنت ميبينم
يعنى به خاطر چيزي كه تو سرزمين كفار مردمشون با خيال راحت بهش دسترسى دارن و فكرشو نميكنن ما بايد براش انقدر دغدغه و مشغله ذهنى داشته باشيم واقعا ديگه به نظر شما توانى ميمونه براى زندگى