لطفا نظر بدید
سلام عزیزان.من دختر سی و دوساله مجردم که نه کاری دارم و نه ازدواج کردم
خیلی ناراحتم مدام از خانواده ام سرکوفت میشنوم که عرضه کار نداری ،درس خوندی و نرفتی سرکار ،در حالی که من سال های زیادی درگیر مشکلات خانواده بودم و اصلا دنبال کار نرفتم
الان یه ساله دنبال کار میگردم ولی هرجا برا مصاحبه میرم دیگه بهم زنگ نمیزنن وقتی میبینن تا این سنم بیکار بودم و سابقه کار ندارم و دختر سر و زبون داری نیستم که به زور جا باز کنم برا خودم
خب
مگه حتما باید مطابق با مدرکت بری سرکار؟
سر زبون دار شو
بخند
خوش بر و رو باش
شیک باش
چه رشته ای خوندی یه مدت یه جایی برو کارورزی
بهترین کار برات شاخه های آرایشگریه یا خیاطی
الان خیلی سر خورده ام با لیسانسم برا من کار نیست تو شهرمون باید برم شرکت خصوصی ولی کار پیدا نمیشه
از طرفی میگم برم مهارتی یاد بگیرم که اونم حداقل دوسال طول میکشه یا ارشد خوندن طول میکشه
احساس بی ارزشی میکنم .استرس بالا رفتن سنم هم سطح یادگیریم رو میاره پایین
برو کوهنوردی پارک. خیریه. اموزش به کودکان در دارالقران ها و شهرداری ها... نگهداری کودک مهد. خدمات اموزش گاه زبان. انگلیسی. اونجا هم گوشاتو تیز کن انگلیسی یاد بگیر. حقوق زیادنخواه. پرستار بچه. در بالاشهر ساعتی..... مهارت اموزی کن. سر و زبونت وا میشه مودب و متین. میری تو چشم. خواستگار میاد.
اگه نمیخوای یه شبه راهه صد ساله رو بری و واقعاً بی سر و زبونی از تدریس خصوصی شروع کن
میتونی کمتر بگیری بعد همونا معرفت میشن و شاگردات بیشتر ،بعدشم آموزشگاه ها برو راحت قبولت میکنن
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
11 ثانیه پیش
12 ثانیه پیش
13 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
