جدایی خیلی پدیده عجیبیه!
یکی هست هست هست هست بعد یهو دیگه نیست!
یجوری نیست که انگار اصلا از اول نبوده!
انگار هیچوقت نبوده!
یجوری رفتار میکنه انگار اصلا خبر نداره یه زمانی تو زندگی تو بوده!
انگار که یه رویا دیده باشی!
انگار یه لحظه تو خیابون نگاهتون با هم برخورد داشته و تمام!
میدونید چیه؟
مشکل رابطه های این دوره زمونه نبود علاقه یا اعتماد نیست!
مشکل اینه که آدما دیگه نمیتونند بپذیرند که فقط به "یک نفر" محدود باشند...
شاید خنده درا باشه ولی این روزا کمتر کسی پیدا میشه که "تو رو بخواد"
اما زیادن کسایی که "تو رو هم میخوان"
من این فکرو راجع به مرگ دارم. من هستم هستم یه دفه دیگه نیستم یعنی بدنم هست اما نیستم و این خیلی عجیبه
به نظرم یه جورایی خودخواهیه که یه نفر واسه یه رابطه دو نفره تصمیم بگیره!
دو نفر با هم تصمیم میگیرند و شروع میکنند،
چطور یه نفر به خودش این حق رو میده که یه روز بی دلیل بگه اینجا نقطه پایانه و بره؟!
ولی خب وقتی بودن کسی تمام شد
باید پذیرفت که تمام شده
دست و پا زدن فایده ای ندارد...
خب شاید طرف خیلی بد باشه. من دوس پسر داشتم قصدشم ازدواج بود ولی بددهن و فحاش بود دست بزن داشت بیکار بود رفیق باز بود و بابت اینکه من سرکار میرفتم شدیدا حرص میخورد و حسادت میکرد. اصلا برام مهم نبود چقد منو میخواد یه طرفه تصمیم گرفتم ولش کنم و کردم
آدم خیلی باید ساده باشه که دل به کسی بسپاره تو این زمونه
اما مگه به همین راحتیه؟
اون که فقط گذشته ی آدم نیست!!
بخشی از زندگی و وجود آدمه...
در این مورد حق با تو بوده عزیزم و کار درستی کردی...
ولی ما هیچ مشکلی نداشتیم، کاملا با هم مچ بودیم، برنامه ریزی کرده بودیم
قبل از آشنایی با من افسردگی شدید داشت و تو این دو سه سال باهم تونستیم بهش غلبه کنیم
خیلی حالش بهتر شد، مسیر شغلیمون و زندگیمون در بهترین حالت ممکن بود و به خوبی همدیگه رو درک میکردیم
یهو یه روز، بدون هیچ دلیلی... گفت دیگه تمومه!
+ پیدات نیست
- گرفتار بودم
+ یه تکست چند ثانیه طول میکشه؟ 15 ثانیه؟ یه روز چند ثانیه ست؟ 86400 ثانیه!!
آدم اگه بخواد از فرداش هم ثانیه میدزده!
اگه بخواد...
