سلام بچهها،خوبین؟بچه ها من بچه ام ۴۸ روزشه،من بچه نمیخواستم،یعنی برام خیلی زود بود اصلا ۴ ماه از عروسیمون گذشته بود که نی نی دار شدم،الان خسته میشم از کارای بچه،دوس دارم همونجور مثل قبل باشم،راحت ،آزاد،انگار احساس میکنم خیلی کارا میخواستم تو زندگیم بکنم که با وجود بچه دیگه نمیتونم،دوس داشتم بیشتر با شوهرم تنها باشم،فارغ از استرس و کارای بچه،کیا اینجوری بودن؟کی خوب شدین؟اصلا آدم عادت میکنه یا نه؟
فک نکنین که بچه مو دوس ندارم یا نمیخوام باشه،اصلا و بهیچ وجه،ولی همش دادم حسرت گذشته رو میخورم
خب دیگه حق داری چون زود بوده اما نمیخواستی باید مراقب بودی
بعد دو سه ماه درست میشه
من اولا اینقد عذاب میکشیدم همش گریه میکردم
بچه داری سخته...منم نوزاددارم
حالا من سه سال بی بچه دوتایی بودنو تجربه کردم سیر نشدم بدتر عادت کردم سخت با زندگی جدید کنار اومدم
من بعد از سه سال هنوز درست نشده...ولی مقصر بچه نیست اون بی گناهه. کارت دعوت نفرستاده بود که .ما خودمون خواستیم و باید مسئولیت پذیر باشیم
این افکار روی ناخوداگاهت تاثیر میزاره بریزدور این افکارو.
بچت بزرگتر شد راحت ب همه ی کاراو برنامه هات میرسی نگران نباش
ببین طبیعیه
ما که عاشق بچه بودیم و خیلی میخواستیم هم تو دوماه اول
بچه خسته میشدیم
کلافه بودیم
ربطی به خواستن و نخواستن نداره
مادر خون از دست داده شیر میده
افسردگی وبالا و پایین شدن هورمونها آدمو کلافه و بی جون میکنه
من بعد پنج سال همین حس تورو داشتم
نوزاد واقعا سخته نگهداریش فمر میکردم تااخر عمر دیگه نمیتونم راحت زندگی کنم
از دوسالگی خیلیی خیلی بهتر میشه اوضاع
به گذشته فکر نکن از الانت لذت ببر عزیزم تا بعدا دوباره حسرت الانو نخوری
منم ۷ ماه بعد عروسی باردار شدم الان پسرم ۴۶ روزشه ولی اصلا به گذشته فکرنمیکنم دارم با پسرم عشق میکنم چون این روزا دیگه تکرار نمیشه
الان خب تازه بچه دار شدی سخته بمون هفت هشت ماهش بشه بعدا یاداینروزات بیفت ،بچه شیرینترین اتفاق زندگیه و من دیر بچه دارشدم خیلی پشیمونم
