جای من کجاست ؟

نه عزیزم تل گرام فقط با وی  پی ان باز میکنم اهر شب میام به هرحال دست ایشون درد نکنه 

مرسی عزیزم 

عزیزم نمیتونم چون تل گرام من اصلیه گوشیمم ایفونه نمیشه 

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش اول

با هیجان گفت :الو ؛  امیر تو کجایی چرا تماس نمی گیری ؟ ..من خوبم تو بگو چیکار کردی ؟

گوشم تیز شد مدتی بود که از امیر خبری نداشتیم .. 

فقط شنیده بودم که وقتی خبر فوت شیوا رو شنیده بود  ..فریاد کشیده و بلندگریه کرده  ؛؛ 

اما اون زمان اصلا تو حال خودم نبودم و زیاد بهش فکر نمی کردم آقا در حالیکه معلوم بود شوکه شده پرسید : کی ؟ حالا تومی خوای چیکار کنی ؟ 

نمیشه پسر مگه یک  دختر بچه رو دست همسایه میشه سپرد؟ ..خوب ؛ خوب ,خودت  تا کی میمونی ؟ ..

یعنی واقعا رفت ؟ چطوری بی خیال بچه شد ؟ ...

زن بیچاره ؛ ..حرفا می زنی ها ؛؛ چرا چرند میگی ؟ ؛؛

آخه برای چی  دلم براش نسوزه ؟گناه داشت  ...خیلی خوب پس حتما به من خبر بده ..

باشه  اومدی تهران معلومش می کنیم ..

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش دوم 

با شنیدن مکامله ی آقا با امیر یادم اومد که داره دوران تبعیدش تموم میشه و به زودی بر می گرده این بود که  راه چاره ای جز  برگشتن به خونه ی خودمون نمی دونستم ..

وقتی آقا گوشی رو قطع کرد طاقت نیاوردم وسر حرف رو با آقا باز کردم و گفتم : دیگه نزدیک عید شده ؛ بچه ها هم اینجا ناراحت هستن میشه برگردیم خونه ی خودمون ؟ سیگارشو در آورد و روشن کرد و پوکی زد و با ناراحتی گفت :چون شنیدی امیر می خواد بیاد ؟ 

اولا دوره تبعیدی تا مرداد هست بعدم اینطور که می گفت می خواد دزفول بمونه ..

خودشم نمی دونه داره چیکار می کنه خیلی نگرانشم ..اون زنه هم ول کرده رفته مثل اینکه بچه هاش با زن بابا نساختن ..

یا اون زن بچه ها رو نخواسته شوهرش فرستاده دنبالش که بره براش خونه بگیره تا بچه ها رو بزرگ کنه ..

اونم ول کرده رفته ..  امیر مونده چیکار کنه ؟

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش سوم 

گفتم : نه آقا من به خاطر بچه ها و مدرسه شون میگم راه دوره ..اینجا هم که موقتی اومده بودیم ..

اما این شما هستین که باید تصمیم بگیرین ...

گفت : نظر تو چیه ؟ 

گفتم:  من دلم می خواد بریم 

 گفت : گلنار  تو می تونی پا تو بزاری توی اون خونه ؟ دلت میاد ؟  می تونی بدون شیوا اونجا زندگی کنی ؟

راستش  من که در توانم نیست .. 

گفتم : آقا چاره ی دیگه ای نداریم  ..یک مدت بگذره عادت می کنیم ..

گفت : آخه خودمم  نمی خوام بدون شیوا بودن رو عادت کنم ..اصلا  جای خالیش رو هم نمی تونم تحمل کنم .. 

من اون خونه رو برای شیوا خریده بودم ..و حالا دیگه نمی تونم پامو اونجا بزارم .. باید اون خونه رو بفروشم ..

همین جا یک تغییراتی میدم و میمونیم ..این یکی دوماهه رو میگم محمود شما ها رو ببره و بیاره  ..نمی زارم بهتون سخت بگذره ..

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش چهارم 

و اینطوری شد که تا نزدیک عید اثاث اون خونه رو  به خونه ی عزیز منتقل کردیم ..

کار سختی و طاقت فرسای جمع و جور کردن اثاث شیوا دوباره حال همه ی ما رو بد کرده بود ...و یک تغییر اساسی توی جابجایی اون خونه دادیم و زندگی جدید ما  شروع شد ..

در حالیکه آقا اجازه نمی داد دست به سالن بالا بزنیم و می خواست اتاقی رو که برای روز های آخر شیوا درست کرده بودهمون طور بمونه ....

با اینکه من همه ی تلاشم رو می کردم که حال و هوای خونه رو عوض کنم آقا از اون حالت غمزدگی بیرون نمی اومد ..

اما در مورد بچه ها کمی موفق بودم چون هر سه ی اونا از وقتی خودشون رو شناخته بودن من در کنارشون بودم و از دل و جون دوستشون داشتم ..و اونا هم  حس نزدیکی خاصی به من داشتن ...

با هم میرفتیم مدرسه و با هم بر می گشتیم ..

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش پنجم 

گاهی به این فکر میفتادم ؛؛  میشه خدا یک نفر رو به خاطر یک نفر دیگه آفریده باشه ؟ 

شاید من به دنیا اومده بودم و رسالتم همین بود که با شیوا آشنا بشم و حالا اون سه تا بچه بی مادری نکشن ..

انگار هر سه تاشون توی اتاق من زندگی می کردن ؛  

همون جا مشق می نوشتن و درس می خوندن و همون جا پیش من می خوابیدن .. و هر کاری می کردم ازم جدا نمیشدن ..

بدون من نه تکلیف انجام می داد و نه غذا می خوردن ....و منم کمبود عشق شیوا رو با محبت کردن به اون بچه ها در وجودم از بین می بردم ..

هر چی بیشتر یه اونا می رسیدم بیشتر احساس رضایت می کردم ..تا جاییکه مدام شیوا رو کنارم حس می کردم گاهی باهاش حرف می زدم ..

شاید اونچه که می خواستم از اون بشنوم به ذهنم می رسید و یا واقعا اون باهام حرف میزد و اینطوری قلب و روحم آروم می گرفت ..

داستان #آقای_عزیزمن 💗☺️

#قسمت_ صد و چهارم- بخش ششم 

مثلا مدام بهم سفارش می کرد بنویس ..چرا قصه نگفتی ؟ ..

حالا ممکن بود که اینا تخیلات خودم بوده باشه ؛ اما قسم می خوردم هر موقع زیاد غمگین میشدم دست گرم و مهربونشو روی سرم احساس می کردم و اینکه از اون بالا هوای منو داره بهم قوت قلب می داد ..

عید اون سال ما بدون شیوا توی اون خونه ی بزرگ سفره ی هفت سین پهن کردیم و دور سفره نشستیم و گریه کردیم و چون توی همون ایام چهلم بر گزار میشد خیلی زیاد کار داشتیم ..

به خصوص که باز از گرگان برامون مهمون میومد ...من دیگه داشتم از پا میفتادم ..

خسته بودم از فشار روحی و کار زیاد مدام دلم می خواست بخوابم ..

واقعا که بار سنگینی رو روی شونه هام تحمل می کردم ..

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar

#ناهید_گلکار

@nahid_golkar