دیگ دوس ندارم 😔😔😔

موفق باشی رفیق چیه لاتولوتن الان همه منم تودوران مدرسه مثل توبودم خیلی ناراحت بودم الان ب بچه های مدرسه فک میکنم میگم بدرک اخ اونا ادم بودن بخوام باهاشون دوسشم

مثال میزنی؟

چون تو فکرت اینه که من نمیتونم. من نمیتونم. چرا نتونی؟ الان معلول ها هم اینو درمورد ناتوانی شون نمیگن ولی تو میگی. چرا انقدر تو سرت میزنی. 

خوبم میتونی. هم اراده شو هم عرضه شو. 

منم یه مدت مثل شما بودم فقط باید روی کارایی که انجام میدین تمرکز کنین و قبل از انجام هر کاری روش فکر کنین بعد انجام بدین ، حدس می زنم شما روی واکنش بقیه به کارا و رفتارتون حساس هستین کاری رو که فکر می کنین درسته انجام بدین و اصلا اهمیت ندین اطرافیان چی میگن یا چه واکنشی دارن منم با این تمرینا تونستم بهتر بشم ، اصلا هم به خودتون لقب های بد ندین

پس مشاوره هات خوب نبودند. کتاب های فن بیان و مهارت های زندگی بخون بسیار خوبه.

اگه کلا حرف زدن واست سخته شروع کن بلند بلند کتاب خوندن. انگار داری برای کسی میخونی

بذار عادت کنی که موقع حرف زدن هول نشی

کتاب زیاد ببین فیلم زیاد ببین، مثلا سریالای تینیجری

اینجوری با روابط بیشتر آشنا میشی

حرف یاد میگیری

چندتا راهکاری که تجربه کردم در اختیارت میذارم 😏😎

امیدوارم جواب بده...🙂

وقتی وارد ی جمع تازه میشی که کسی کسیو نمیشناسه(مثلا سربازی) برو از ی آدمی که از نظر ظاهری و رفتاری به دلت میشینه ی سوال کن و سعی کن ازش توضیح بخوای! یا سر ی حرفیو باز کن (مثلا بگو خداکنه فرمانده های اینجا سختگیر نباشن😱

یا ازش بپرس از کدوم شهر میا

مدرکش چیه 

رشتش چی بوده 

چه دانشگاهی بوده 

هزار مدل سوال میتونی بکنی)

وقتی اون ازت سوال کرد جوابای بلند بده و خیلی راحت باهاش حرف بزن انگار چقد آدم خاکی و اجتماعی هستی

بعد ی مدت میبینی این آدم شده دوستت 

هرجا ببینتت بهت سلام میکنه و میا سمتت😆

دوم اینکه همیشه تو جمع بجز شما ی تنهای دیگه هم هست

یا ی تازه وارد سعی کن با اون ارتباط برقرار کنی و راهنماییش کن

چون اون آدم شناختی از شما نداره و شما میتونی خودتو ی آدم معمولی بهش معرفی کنی خیلی نرمال (نه ی بی اعتماد بنفس) اونطوری تازه به طرف حس خوبم میدی چون همیشه از شما ی آدم مهربونو بیاد میاره که حس غریبیشو ازش دور کردی!