مادرم اخلاقش یه جور خاصیه همیشه غصه خواهرو برادرش میخوره و مریض میشه ما باید مریض بودنش ببینیم و تحمل کنیم وقتی کمک نیاز داشتم کمکم نکرد هیچوقت کنارم نبود همیشه تنها بودم خواهرم ندارم یه وقتایی یه چیزی بخرم که مامانم نداشته باشه فکرکنم حسادت میکنه آخه یه جوری میشه رفتارش،من متاهلم کنارشم زندگی میکنم یکی از اتاقای خونه رو دادن به من چکار کنم؟؟؟
مادر منم واسه همه دلسوزی کرد و مادری
حتی واسه خواهر برادر ناتنیش ولی واسه من نه
ما در منم اصلا یادش بمن نیست انگار اصلا وجود ندارم منم قیدشو زدم
من همه جا میگم اول مادرم اما اون حواسش به من نیست میگه هست ولی در عمل اینطور نیست من بچم نمیشه اصلا نگفت بیا ببرمت دکتر بغیر از من دختری هم نداره یه زخم سینه دارم یکی میگه عفونته یکی میگه سرطان اصلا براش مهم نیست فقط میگه کارای منو انجام بده منو زندگیم بدرک
حس میکنم خیلی بی کس و مظلومم تنها و تنها
نفرت فقط
جفت داداشامو گذاشت درس خوندن چقد غصه شونو خورد خرج کرد براشون
واسه هر مدرکی که داداشم گرفت گوسفند قربونی کرد و یه فرش داد حسینه حتی دیپلم
من از مدرسه برگردونو و بدبختم کرد الانم خودم تو خونه میخونم یه قرون که خرج نمیکنه هیچ
هر وقت امتحان دارم خوته تکونی راه میندازه یا مهمون دعوت میکنه نتونم بحونم کنکور دارم اما یه روز رب درست میکنم یه روز ترشی الانم فرش میشورم و کابینت میسابم برنامه ریختم و نمیتونم بخونم وًعمو ببینی الان
پول کتاب درسیمو هم از یارانه م میدم کتاب کنکوری پیشکش
نفرت فقط
فکر میکردم تنها من اینطوریم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
7 ثانیه پیش
7 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز