دلم خونه. دوساله تو عذاب هستم ولی باز میگم تحمل کنم.تو تاپیک های قبلیم مشکلم رو با جزئیات گفتم از شوهرم بگم که دست بزن نداره و معتاد نیست. ولی اخلاقش کاملا بچه گونه س و ازش خیانت عاطفی دیدم یعنی در حد پیام ابزار علاقه به همکارش. محبتم نمیکنه . پولی بهم میرسه ولی اصلا ازش محبت نمیبینم پیش والدینش زندگی میکنیم مدام میره پیش اونا و منو تنها میزاره. تو خونه زیاد نمیمونه اکثرا شیفته. الانم کلی ازار روحیم میده با حرفاش. میگه بخاطر مهریه م طلاقم نمیده و حاضره 50 تومن نقد بده و جدا شیم اما چون من نمیخوام جدا شم میگه باشه میل خودته بمون و تحمل کن نگهت میدارم ولی با من کاریت نباشه. اگه نمیتونی هم برو. اگه خانوادم حمایتم میکردن شاید روحیه طلاق داشتم ولی اصلا راضی نیستن چون من پدر ندارم و یدونه خواهر و مادر دارم. در کل خیلی کس و کار ندارم. شوهرم بخاطر موقعیتم که هیچ کس و ندارم و خودش کلی خواهر و برادر داره و فامیل در کل موقعیتش از من بهتره. بخاطر همین میزنه تو سرم و میگه بخاطر بی کس و کاریت دلم میسوزه طلاقت نمیدم ولی از من توقع محبت نداشته باش دوستت ندارم. بچه هم ندارم که دلم به زندگی خوش باشه. با همه اینا موندم تو دوراهی بمونم و تحمل کنم یا طلاق بگیرم. میدونم بعد طلاقمم خانوادم اذیتم میکنن با حرفاشون. از طلاقم بیزارم ولی این شرایطم که هستم توش خیلی ظالمانه س با همه اینا چیکار کنم تورو خدا دلداریم بدین کمکم کنین.
ای خدا بازم طلاق 💔
چرا دوست نداره دلیل خاصی داره آیا؟؟از اول دوستت نداشت یا بعدن اینجوری شده
برو سرکار مهریتم بگیر جداشو
میتونی باهاشزندگی کنی و هیچ انتظاری ازش نداشته باشی.فقط مالی حمایتت کنهباید فکر کنی ک اصلا نیس.اینجوری توقعت میاد پایین وفکر نمیکنی بهش
طلاق بگیر ، روی پای خودت بایست، کار کن ولی زیر منت و خواری نرو، عزت نفست مهمتره
50 تومنو بگیر یه سوییت اجاره کن و برو سرکار
بمونی تحمل کنی که چی بشه؟ یکبار به دنیا میایی. حق داری زندگی کنی. انتخاب اشتباه کردی عیب نداره شد تجربه عوضش کن.
بابت دل خودت بچه دار نشو. ظلم میکنی بهش تو این شرایط. ( البته اگر تصمیم به موندن گرفتی)
طلاق بگیر اینقدر خودتو تحقیر نکن
من توی موقعیت شما نیستم ولی ادم مگه چند بار زندگی میکنه ؟؟کاریو بکن که خوشحال باشی
واقعا متاسفم برای همچین مردی
ازدواج یعنی تقسیم عشق و محبت بین دو طرف ایشون یا محبشون جای دیگه تقسیم میکنن یا معنی محبت به جنس مخالفو نفهمیده سعی کن یا عاشقش کنی یا اگه نمیشه خودتو رها کنی
درکت میکنم عزیزم خیلی سخته عین حرفای شوهر منه منم مادر ندارم شرایط یک جورایی مثل تو هست آدم غرورش میشکنه
طلاق بده اما اینم زندگی نیست مردگی هست
خداروشکر بچه نداری
اینجوری هزارتا بیماری می گیری
جدا شو و برو سر کار
اگرم چیزی نمیدونی برو کلاس ارایشگری یا خیاطی
مطمئنا بعدش درآمد خواهی داشت
وقتی خرجی بدی به خانوادت مشکلی پیش نمی آد
حالا فامیل کم مسئله ای نیست
فقط فکر خودت رو کن هیچکس جای تو زندگی نمیکنه
قوی باش
طلاق بگیر..مرگ یک بار شیون همیک بار..
موندنت فقط مرگه تدریجیه..بچه دار همنشو
به نظر منکه بچه دار شو اگر میزاره . بعدشم با بچه ات زندگی کن . شرایط بعد طلاق بدتره . برو سر کار ، پول جمع کن تا تو خونه اش هستی . بیخودی هم به نصیحت آدم ها گوش نده عزت نفس مهمتره و .... . مطلقه بشی کسی تو جامعه عزت نفس بهت هدیه نمیده .
ارسال نظر شما
