دیروز شوهرم یه قرارداد باید مینوشتن کاری بود از صبح درگیر کارش بود تا بعد ازظهر ما هم خونه برادرم دعوت بودیم ولی خب شوهرم نمیتونست بیاد من رفتم با خانوادم بعد بعدازظهری که برگشتیم مادرشوهرم زنگ زد که بیاین اینجا بعد که رفتیم شروع کرد که آره کجا بودین شما باید صبح اینجا میومدین ما قربونی کشتیم دست تنها کسی نبود بابا ناراحت شده فلان بعد همه ی اینارو به من میگفت که یعنی اگه من شوهرمم نباشه من باید میرفتم منم حقیقتش اصلا نمیدونستم قربونی داره گفتم من که خبر نداشتم شما که چیزی نگفتین اول که قبول نمیکرد میگفت گفتم بعدش فهمید نگفته بعد از شوهرم حرصم گرفته زل زده به تلویزیون هیچی نمیگه دهنشو باز نمیکنه بگه من از صبح خونه نبودم سرکار بودم بعد که تنها شدیم گفتم بهش لالی هیچی نمیگی رفتم بعد دوباره یه بحث دیگه شد نیم ساعت بعدش سر این حرف باز شد که نبودین شوهرمم برگشت گفت من که سرکارم نمیتونم کارمو ول کنم که تازه شروع کرد حرف زدن که برای من هیچ. فایده ای نداشت برای من اونموقع مهم بود که داشتن منو میخوردن بعدشم دیگه بهش محل نذاشتم هی گفت چته منم گفتم مگه من کلفت دست به سینه خانوادم که هروقت امر کنم بیام اونجا چون بچه ها 2 روز پیشم من از صبح تا شب زنگ زدن مجبور شدم برم ماه پیشم 4،5 روز مادرشوهرم خوشگذرونی رفته بود شیراز به من امر کرد برو خونم غذا واسه شوهر بچم بپز همونجا بمون، دیگه کفری شدم سر شوهرم خالی کردم اونم هی میگف اینجوری نیس الکی نشین واسه خودت تحلیل کن تو ذهنت منم جوابشو ندادم از دیشبم هیچ محلی بهش نذاشتم فقط دارم به خودم فحش میدم کاش تو نامزدی جدا شده بودم
اصلا اینجور وقتا نذار غرشون رو به تو بزنن. همون اول که شروع کرد با خنده میگفتی این شما اینم پسرت هرچی دوست دارین بهش بگین منم تو گله های مادر پسری دخالت نمیکنم! بعدشم میدفتی دنبال کار خودت
اصلا رو نده یعنی چ ک خانم میره مسافرت ب شما زنگ میزنه برو آشپزی کن.بگو من ناهار و شام بچه هامو بدم هنر کردم. تو گلگی ها هم اصلا جوابشونو نده بشوهرت بگو جواب بده.
یه وقتهایی باید مثل خودشون پررو باشه آدم
چقد یه مسئله بی اهمیت و که میتونستی با دو جمله سروتهشو هم بیاری بزرگ کردی تو ذهنت و حتی فکرت به جداییم رفته.. انقد لوس نباش توهمه ی زندگیا از ین اتفاقا هست.. شوهرتم از سرکار برگشته خسته بوده لابد یا نخواسته با خانوادش دهن به دهن کنه..خودتوتغییر بده که بااین مسائل اذیت نشی چون اونا رو نمیتونی تغییربدی والکی زندگی و زهرمار شوهرت میکنی
واییییی.اول خونتون دور کن بعد بچه دار شو.ولی اینم بگم اونی ک پررو و بیکار باشه براش فرقی نمیکنه یه کوچه ازش دور باشی یا یه شهر .همه جوره آویزون میشه.من یه شهر دورم مادرشوهرم هر روز هر روز ز میزد خونمون ک ببینه من کحا هستم کاملا حساب شده هم زنگ میزد ساعتهای حساب شده ک دقیقا بفهمه اون زمانها خونه هستیم یا نه چهار سال رو مخم بود کارااش اخر شستم گذاشتمش کنار .ب شوهرم هم گفتم دیگه اعصابشو ندارم.
آخه آدم باید کارای قبلی هم در نظر بگیره دوروز پیش بود کلی کار کردم از صبح تا شب اونجا بودم تنها یا همینطور روزای قبلش ولی چون صبح نرفته بودم میگف اگه ما اینکارو کرده بودیم مادرشوهرم مارو فلان میکرد خداروشکر ما اینجوری نیستیم😑😑اینا با من کاری کردن که من هیچ جا نمیتونم برم یک سره داره زنگ میزنه یا خونه یا به شوهرم که زنت کجاست آدمم یه طاقتی داره دیگه
