رديابي

فكر كنم مجبورم يه عكس دوتايي عشقولانه تدارك ببينم بزارم تو ديد عموم  كه فكر نكنه از هم دور شديم 

اخه اونم دل و دماغش رو ندارم حوصله اين نمايش بازي كردنا رو هم ندارم اونم الان

من ادم دورويي نيستم هر كي ازارم بده رو سپردم به خدا 

قبلا بابام مثل كوه پشتم بود و اينجور چيزا رو نامحسوس ساپورت ميكرد يادمه يه دختري اون موقعها شريك شوهرم بود و ميخواست تورش بزنه به منم گفته بود شوهرم

بعد من به مامان گفتم اره فلاني اينجوري كرده هنوز نامزد بوديم بعد اخر هفته بابا رفته بود شركت كه مثلا به شوهرم سربزنه  اون خانوم هم اونجا بود و به دوستش گفته بود من فكر نميكردم برنامه شون اينقدر جدي باشه ( هنوز عقد نبوديم و بابا چهار طبقه پله رو بالا رفته بود كه به اون دختر نشون بده همه چي رسميه و دمش رو قيچي كنه من به مامان گفتم اخي بابا پاش درد ميكرد بهم گفت از قصد رفت اونجا) 

مطمينم الان حواسش بيشتر بهم هست و اون چيزايي رو هم كه من نميگفتم بهشون الان ميدونه و حساب اونايي كه بخوان اذيتم كنن رو كف دستشون ميزاره

بابام خيلي رو من حساس بود خيلي يك ماه و نيم بخاطر من دوام اورد درد رو تحمل كرد كه مثلا من غصه نخورم

  مطمينم الانم هوامو داره 

الان دوباره ديدم رفته به همون لوكيشن و يهو همه ي قطع شد

فكر كردم شايد بخاطر قطع اينترنت باشه ولي اينترنت وصل شد 

نميتونم جاش رو پيدا كنم غيرقابل دسترسيه

به من گفت سر كار ميره رفت ولي بعد دو ساعت سر از جاي قبلي در اورد خواستم برم به محل  مورد نظر ولي لوكيشن قطع شده نميتونم پيداش كنم

واي دارم ديوانه ميشم از ساعت ٨ اونجا بود الان ٨/٥ هست و من ديگه لوكيشن ندارم

ميترسم برم و ديگه نباشه اونجا نيم ساعت راهه

هيچي

چند برنامه مختلف پيدا كردم گذاشتم ولي هر كدوم بعد يه مدت قطع ميشد نميدونم ميفهميد قطعش ميكرد يا برنامه به خودي خود قطع ميشه به هر حال به من كه چيزي نگفت

خودم هم درگير كلاسام شدم ديگه فرصت ندارم بيشتر دلم ميخواد برم سر كار و رو پاي خودم وايستم  حداقل دلم نسوزه كه من برا خودم كاره اي بودم و بخاطر شوهر و بچه ها خونه نشين شدم و الان ديگران رو ميكوبه تو سر مني كه همه مثالم ميزدن

خوب نيست

همش دنبال بهونه است مثلا ديروز يه جا دعوت بوديم قرار بود برادرش اينا هم با ما بيان هر دو هم سر كار بودن بچه ها رو بردم برا برنامه هالوين كهتا ساعت ٦-٧ تموم ميشد ساعت ٥/٥ زنگ زد كه ما قراره ٦ راه بيفتيم گفتم باشهبچه ها گريه زاري كه نهبمونيم اونم گفت خوب بمون بيشتر 

زود كاراشون رو كرديم قبل ٦ اومدم خونه تا ما رو ديد رفت حموم اومد بيرون گفتم چرا همون موقع كه از سر كار اومدي نرفتي كه الان راه بيفتيم با خنده و شوخي

يهو برگشت با يه لحن خيلي بد كه برو از اين بازيا برام در نيار  بعد جورابش سوراخ بود گفت اه اينم كه سوراخه گفتم اينم لابد تقصير منه

گفت بله چون تو لباسا رو ميشوري 

هيجي نگفتم فقط ماتم برد نگاش كردم

يا چند روز قبل زنگ زدم بياد دنبالم ماشينم دستش بود گفت ديرتر ميام دارم حساب كتاب ميكنم گفتم منم تا بيام پايين و برم دستشويي طول ميكشه

بعد چون تو كلاس هستم تلفن رو وايبره بود يهو ديدم لرز ميخوره ديدم دو دقيق هست كه زنگ ميزنه رفتم بيرون داد بيداد كه زنگ هم ميزنم مثل زنايي كه ٢٤ تا شكم زاييدن جواب ميدي و ادامو دراورد

خيلي بهم برخورده خيلي

اخ كه دلم تنگ بابامه

بنده خدا ٤ سال  هفته اي ٣-٤ بار ساعت ٦ صبح از خواب پاميشد بدون منت منو ميرسوند ترمينال كه صبح كله سحر كسي اذيتم نكنه يبار هم كه خواب مونده بود شاكي شد كه چرا بيدارش نكردم

 اين روزا همش به ياد اون اشكام جاريه

اخ كه پشتم شكست باباااااا  

وااايي هنوز باورم نميشه

اخه چطور ممكنه

بابامصحيح و سالم بود تازه رفته بود مشهد برگشته بود ميگفت زعفرون نميخواي برات بيارم؟

مگه ميشه يهو ادم سالم 

اين همه ادما سكته ميكنن و راست راست ميگردن اونوقت باباي من بدترين نوعش رو تجربه كرد