سلام ... من چند وقت هس ک کلا از نظر درونی ارامش ندارم نمیدونم چرا یجورایی انگار عذاب وجدان دارم ۲۲ سالمه و دانشجوام ولی اصلا انقدر این حس زیاد شده درونم ک دوست ندارم با کسی ارتباط برقرار کنم حتی در حد حرف زدن تقریبا کل دوستام هم با این رفتارم از خودم روندم و دور کردم ولی خب دست خودم نیس ک واقعا شرایط و روحیه ارتباط رو ندارم دیگه خسته شدم واقعا ب مادرم هم چن باری گفتم ک اینطوریم ولی خب میگه عذاب وجدان واسه چیو اینا بعدشم غصه میخوره واسه همینم اصن اینجا عضو شدم گفتم بلکه فرجی شه اها از نظر مذهب و عبادت و اینا هم معمولیم و واقعا از خودم ناراضیم حس میکنم ادم پر از گناه و ناپاکیم نمیدونم چرا ... حالا کسی هس ک پیشنهادی دعایی کاری چیزی بلد باشه ؟
چرا اینجور شدی؟؟
هر کسی خودشو بهتر میشناسه..شاید گناهی مرتکب شدی؟؟
سلام عزیز خوب متوجه حرفت نشدم چون احساس گناه میکنی عذاب دپوجدان گرعتی ؟
وسواس فکریه یا به قول طب سنتیا غلبه صفرا
استغفار زیاد بگو روزی صدتا حالتو خوب میکنه
منم مدام ی فکرایی در مورد اطرافیانم میاد تو ذهنم که خودم اصلا دوس ندارم حتی این فکرا بیاد فکرم خسته شده دوسدارم مثل قبل مثلا ده روز پیش بشم و سرحال بشم. من واقعا ادم سرخالی بودم .اگه راه حلی پیداکردی منم بگو.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز