یوقتایی دلم میخاد این خونرو با تمام آدماش ول کنم و برم،تنهای تنها برم جایی ک هیچ آدمی نباشه،دلم میسوزه ک حتی خدا یه دوست خوبم بهم نداد،من همیشه تنها بودم...وقتایی ک دلم میگرف میرفتم گلزار شهدا ک اوناهم یکسال دست خالی ردم کردن و دیگه دلم نمیخاد برم ...رسیدم ب بن بست زندگی با ی قلبی ک دیگه طاقت نداره...منم و تنهاییم و یه گوشه ی اتاق....و دلخوشی هایی ک خدا ازم گرفتشون چقدر ساده بودم ک فک میکردم همه چی درست میشه
چی شده عزیزم
مشکلت چیه
دلت از چی این همه پره؟
از دنیا از خدا از اینکه هر چی میخام نمیشه
خسته شدم از اینهمه دعوا و بعد عذاب وجدان چی میشه یبارم بشه اخه مگه من چیکار کردم چرا صدامو نمیشنوه خدا چرا دست خالی و با قلب شکسته ردم میکنه چرا من یه روز خوش ندارم تا فک میکنم همه چی داره درست میشه دوباره میزنه تو حالم ...چرا یکی از شهیدا دلش ب حال من نسوخت
عزیزدلم شاید صلاحه خدایه
هیچ کاره خدا بی حکمت نیس
دقیقا چیکارت خانمی چی خواستی که نشده؟
ببین عزیزم اگه خواستی میتونی تو خصوصی با من دردو دل کنی من به همه حرفات گوش میدم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-19 ثانیه پیش
2 ثانیه پیش
8 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز