25سالمه و خوشمم نمیاد توکارام دخالت کنه..فک کنم چون تک فرزندم بخودش اجازه میده ک هرجور میخواد دخالت کنه..مثلا باهرکی دوست بشم روش ی ایرادو حتما میزاره..غذا نمیپزه تنبله..ولی من پختنی سعی میکنه ایراد بزاره ک مثلا توبلد نیسی.توفامیل کوچیکم میکنه..بااینک مادرمه ولی اصلا دوسش ندارم..😓همش تو اتاقم ک کمتر حرف بزنیم..یدونه دوست دارم اونم برام زیاد میبینه.چیکارکنم بنظرتون؟همین جوری تو اتاقم زندگی کنم؟تا روزی ک ازدواج کنم؟رو شوهرمم ایراد میزاره.
برا زندگيت بجنگ
با حفظ احترام
گوش نکن بهش برای خودت مرز بزار؟
اتفاقا شوهر کنی بری خونه خودت عاشق مادرت میشی من متوجه نمیشم چرا دختر این سن سال ک مجردن با مادرشون درگیرن
خب یبار دوستانه باهاش صحبت کن. از ناراحتی هات بگو. البته محترمانه که جبهه نگیره
شاید متوجه نیست چقدر رو احساسات شما تاثیر بد میذاره
کار خودتو بکن . کاری به حرفاش نداشته باش .سعی فضا رو یه جور برای خودت قابل تحمل کنی که یه موقع از چاله خانه پدری به چاه ازدواج نیفتی
عزیزم مادرت دوست داره و میخواد مواظبت باشه ولی راهشو بلدنیس
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
