وقتی هیاهوی مردم رو میبینم احساس میکنم فقط یه گوشه ببیننده هستم همه دارن به سمت جلو میرن ولی من دارم تلاش میکنم روزم به شب برسه احساس میکنم از یه جایی از زمان پرتاب شدم و دچار سکون شدم فقط میخوام شب بشه بخوابم از یک زندگی ایده ال و عالی پرتاب شدم به سمت یک گوشه از دنیا که فقط خودم هستم و خودم مردم رو میبینم تو هیاهو و شور و نشاط ولی من صبح که بیدار میشم منتظر شب هستم نه میتونم بچه هامو ببرم تفریحی جایی نه میتونم شوهرمو تنها بزارم خودم و دخترم باید به صورت شیفتی مواظب شوهرم باشیم خدایا شکرت ولی من دیگه خسته شدم
شوهرت مریضه؟
لایک مرسی
میدونی، به شخصیت درونی آیت بها دادی،
البته درک حرف هات در سطح درک من در این موقع از شب نیست😰
خب ببین مشکل چیه !
برای خودت و زندگبت هدف بزار الکی ک نمیشه زندگی کرد
چی شده
مریضیش چیه عزیز
خيليا شرايط مشابه تو رو دارن، تنها نيستي. انشاءالله گشايشي حاصل ميشه. يه كم ورزش كن، شايد روحيه تو بهتر كنه. ولي خب گاهي واقعن مجبوريم شرايط رو تحمل كنيم. ممكنه تا مدتها تغيير اساسي اي اتفاق نيفته واسه همين بايد بهونه هاي كوچيك جور كرد.
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
46 ثانیه پیش
46 ثانیه پیش
47 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
