مادر شوهر

اخ مثل مادر شوهر من در ظاهر خوبه ولی در باطن داره کار خودشو میکنه

وای عین منی احترام میزارم خوبی میکنم همش بدی میبینم همه جا میره پشت سرم حرف میزنه بد منو میگه فحشای رگیک بهم میده که چی من چرا جدا شدم رفتم یه خونه دیگه معتقده بین اون و پسرش جدایی انداختم حالا دو ساله جدا شدما ولی ابرو نذاشته برا منو و خانوادم 

متنفرم از کل خانوادشون. حالا همه میدوننا حق با منه وای باز حرفایی که میشنوم عذابم میده و رو کیفیت زندگیم تاثیر میزاره

متنفرم ازش ،از وقتی هیکل چاق شو تکون میده و راه می ره و دهن بی چاک و بندش باز میکنه و هر چی میخواد میگه،متنفرم از لحظه ای  که صورت شو که یاد آور بدترین روزهای زندگیم، ببینم ، از لحظه ای  که صدای شو که اغلب برای من  نحس و نامیمون بوده وبشنوم ،از تمام وجودش متنفرم ...

همشم میخواد تو کارام دخالت کنه حتی در اتو لباسمم نظر میده ، یبار رفتیم خونشون ماه رمضون افطار به ما ابگوشت داد بعد شام هم خربزه منم هی گفتم نمیخورم میوه میل ندارم به زور به خوردم داد خلاصه چشمتون روز بد نبینه نیم ساعت بد کارم به بیمارستان کشید ، بعد اون قضیه همش یجوری وانمود میکنه انگار من مریضم ، همه غذاهاشم ترش درست میکنه ، یبار بعد شام اومد فشارمو به زور گرفت دید فشارم رو 9 گفت دیدی حالت بده ، منم یادم نبود بگم بخاطر غذلی ترش حضرت عالی

مادرشوهرمنم مریضی اعصاب داره بداخلاقه و تو بدترین شرایط های زندگیم بدترین رفتارهاروبامن کرده حالا شوهرم اصرارداره مثل قبلناباش و باخانوادم بگوبخند کن چیکارکنم ک خندم نمیاد و یسری رفتاراازدل آدم پاک نمیشه 

والا ما که هر وقت رفتیم از فریزر غذای بیات دراورده گرم کرده برا هر کس چند قاشق گذاشته جلومون و تمام منم خیلی کم میرم دو سه ماه یه بار . وقتی ارزش قائل نیستن برا چی برم . به پسرشم چند بار گفتم . چطور اونا اومدنی من سفره ای در شان خودم جلوشون باز میکنم منم انتظار دارم

خوب به زور . شوهرم هی میگه منم هی بهانه میارم نمیرم . گاهی ناراحت میشه ولی خوب باز نمیرم و بهش میگم رفتنی ارزش قائل نمیشن منم ناراحت میشم. اونم چیزی نمیتونه بگه خودش میره زودی برمیگرده