سلام منو يه هفته اومدم خونه پدرم قصد ادامه زندگي ندارم ولي دارم داغون ميشم شماهايي كه تجربه مشابه داريد چطور خودتون اروم كرديد؟خيلي واسم سخته هركي باهام حرف ميزنه فقط دوس دارم گريه كنم نميدونم چي قراره سرم بياد
اگ راه برای اشتی هست اشتی کن طلاق ب شدت سخته
عادیه عزیزم فقط زمان
اکه بتونی هم بری جای مشغول باشی عالیه
پاشو برو خونتون
برگرد زندگیتوکن طلاق خبری توش نیست
چرا میخوای طلاق بگیری؟
منم عقدم ولی شوهرم میخاد بخاطر خانوادش منو طلاق بده منم مهرمو اجرا گذاشتم اموالشم توقیف کردم پدرشم درمیارم
هرجا که راحتی همانجا بدون
خیلی سخته ولی عادی میشه
من تجربه نداشتم ولی قطعا دلیلش مهمه ..گاهی واقعا طلاق بهتر از زندگی کردن هست مخصوصا بدون بچه ...ولی با بچه قضیش فرق داره خیلی سنجیده تر باید عمل کرد ولی با سوختن و ساختن بسیار مخالفم
طبیعیه گریه ات ولی بعدش بستگی به خودت و شخصیتت داره اگه ادمی هستی که زود افسرده میشی که هیچ ولی اگه از اوناای که بعد یه شکست سعی میکنن روپا شن قضیه فرق میکنه ولی توصیه میکنم حتما حتما به فکر یه برنامه واسه بعدت باش که خونه نشین نشی و تو اجتماع باشی و حداقل تا یکسال بعدشم به هیچ رابطه ای فک نکن فقط به خودت برس و حال خودتو خوب کن از الانم سعی کن حرف مردمو هیچ بدونی راحتتر بگم پوست کلفت شو چون یه سریا هنوز تو عهد دقیانوس به سر میبرن و قرار نیست حرفاشون باعث شه تو خونه نشین و افسرده شی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
