بیایید یه لحظه

من فقط یه چیزو میدونم اونم اینه که نذار افسردگی بعد از زایمان بین تو و شوهرت فاصله بندازه.من دقیقا تجربه شمارو دارم.فاصله بچه هام خیلی کمه.دقیقا نگرانیای شمارو داشتم.اینده و خستگی و نگرانی.الان میدونی چی شده؟زندگیمون جهنم شده.شوهری که قبلا فقط کمی بازیگوش بود الان با وقاحت با عشقش توی خونه تلفنی حرف میزنه قرار میذاره میره و میاد.به منم میگه تقصیرخودته چقد بهت گفتم بهم بی توجهی نکن.گوش نکردی.اینم بهتون بگم من بی توجه نبودم من فقط یه مادره دست تنها بودم که داشتم بچه هامو تروخشک میکردم .مردها اکثریت مردها اونقد عقل و منطق ندارن که بفهمن بچه کوچیک داشتن یعنی از خودگذشتن یعنی یه چند صباحی خودتو فراموش کنی خودتو یکمی توی تنگنا بذاری تا بچه هات آروم و خوب و خوش دوران نوزادیو طی کنن.گرچه میدونم حتی اگه تمام وقتم رو هم میذاشتم برای اون مرد بازم بالاخره همه این کارارو میکرد