قانون جذب وجود داره. وجود ضربالمثلهای قدیمی هم این مسئله رو تصدیق میکنه:
کبوتر با کبوتر، باز با باز/ کند همجنس با همجنس پرواز
هر چی سنگه ، ماله پای لنگه
از هر چی بترسی (بدت بیاد) سرت میاد
مولانا و حافظ و شعرای دیگه هم توی اشعارشون به قانون جذب اشاره کردن:
تلخ با تلخان یقین ملحق شود / کی دم باطن قرین حق شود
ای برادر تو همان اندیشهای / مابقی خود استخوان و ریشهای
گر گلابی بر سر و جیبت زنند / ور تو چون بولی برونت افکنند
او جمیلست و محب للجمال / کی جوان نو گزیند پیر زال
خوب خوبی را کند جذب این بدان / طیبات و طیبین بر وی بخوان
در جهان هر چیز چیزی جذب کرد / گرم گرمی را کشید و سرد سرد
قسم باطل باطلان را میکشند / باقیان از باقیان هم سرخوشند
ناریان مر ناریان را جاذبند / نوریان مر نوریان را طالبند
و ...