لحظه ی مرگ

وقتایی ک خیلی خیلی خیلی از زندگی ناامید و ناراحتم؛ یک آن یاوم میاد ک اخرش مرگه...بعد خوشحال میشم ک همه چی یروز تموم میشه 

و اونوخ ناراحتیم ازبین میره😊😊

عمر دست خداست 

انشالله زمانی جونمون بگیره که انسان خوبی شده باشیم 

خدایا هممونو کمک کن کاش زیر دست نیفتیم کاش .... کاش ... کاش.... من خیلی حالم بده دلم میخواد گریه کنم ی عالمه بغض دارم ولی نفس تنگی میگیرم از «ناراحتی 

وقتی مامانم قندش بالا رفته بود وکلیه اش کار افتاده بود من پایین تختش خوابیده بودم بعد خواب دیدم یه آقای قدبلندی گفت رو پاش رو یه ملحفه بنداز ومامانم یه تابلو  داشت که اسم پنج تن روش نوشته شده بوداون اقاهه شروع کرداسم پنج تن رو بلند بلند خوندن منم دراین حین یه ملافه روپاها مامانم انداختم بعد روش کرد به مامانم گفت آماده ای مامانم اشک تو چشماش جمع شد یه نگاه به من کرد که یعنی توبهش بگو نه گفتم آقا ترا به این پنج تن مامانم دو نبر گفت باشه سه روز دیگه میام یهو ار خواب پاشدم تمام بدنم میلرزید دیدم مامانم بیداره گفتم مامان خوشگلم دوستت دارم خیلی خیلی گفت الان داشتم خواب میدیدم یه مرد قد بلند ... ...دیدم اونچه که من توخواب دیدم مامانم هم دیده بود تمام وجودم میلرزید وخدا خدا میکردم صبح بشه خیلی شب بدی بود به مامانم نگفتم که منم این خواب رودیدم ولی گفتم چقدر زندگی آدم ....آه ودم ....هیچی به درد آدمی نمیخوره بجز اینکه واجبات ش روانجام بده وبا خوبی وخوشی بده وبا دست پر از باقیات وصالحات .....مامانم درسن 60سالگی بعد سه روز دیگش فوت کرد ار اون موقع خوب بودم نماز وروزه ولی خیلی خیلی خوب شدم خیلی چون هنوز اون ترس تو وجودمه 

جون کم کم از بدنش میره و پردها کنار زده میشه و بستگی داره که آدم خوبی باشیم یابد آدمای بد جونشون سختردرمیاد برای گرفتن روح ازبدنشون فرشته های با قیافه کریه میان ولی برای انسان های خوب شبه بوییدن گل و آسونتر هست و فرشته‌ای زیبا روی با دادن جام شراب جونشون ومیگی ن و گاهی برای خیلی خوباش خود حضرت عزرائیل میاد 

در این روایت امام صادق (ع) می‌فرمایند: قال ابی عبدالله(ع) لم یخلق الله عزوجل یقینا لا شک فیه أشبه بشک لا یقین فیه من الموت: خداوند عز و جل می‌فرمایند که هیچ چیز را مثل مرگ نیافریده عین اینکه یقینی است و هیچ شکی در آن نیست اما مردم‌گویی در آن شک دارند چونان شکی که در آن یقین نیست! 

در واقع انسان‌ها آن اندازه به مرگ یقین دارند و می‌بینند که نزدیکانشان از دنیا رفته‌اند، اموات، قبور و ... را می‌بینند و یقین هم دارند که می‌میرند اما معامله‌شان با این حادثه در آینده برای خودشان قابل باور نیست و با این امر معامله تردیدی دارند گویی برای آنها این اتفاق نخواهد افتاد. 

حتی آیات قرآن کریم از مرگ تعبیر یقینی دارد یعنی هیچ تردیدی در آن نیست و خداوند می‌فرماید که «تو تا زمانی که مرگ به سوی تو می‌آید، بندگی کن» بنابراین کلمه یقین گاهی به معنای مرگ در قرآن هم به کار رفته است. 

در نهایت مرگ یکی از واقعیت‌های زندگی انسان است و هیچ کس نمی‌تواند از آن فرار کند «کل نفس ذائقة الموت» همه موجودات و انسان‌ها روزی از بین خواهند رفت و مرگ یک انتقال از خانه‌ای به خانه دیگر یا عوض کردن لباس چرک و بدبو با لباس فاخر و خوشبو است اما در عین حال مرگ عظیم، خوفناک و دشوار هم هست و مهمترین گردونه زندگی انسان اینجا قرار دارد. 

امام صادق (ع) می‌فرمایند که گاهی انسان‌ها سال‌ها، ماه‌ها، روزها و ساعت‌ها را می‌شمرند اما یک زمانی هم باید نفس‌ها را بشمارند جایی که آخرین نفس می‌رسد دیگر آن زمان نه یک لحظه دیر و نه یک لحظه زود اتفاق می‌افتد، همان لحظه کوچ انسان شروع خواهد شد. 

بنابراین اگر کسی به واقعیت و حادثه یقینی ایمان بیاورد و بدان باور داشته باشد، بسیاری مشکلات زندگی که در مسیرش قرار می‌گیرد را می‌تواند تحمل کند چرا که یاد مرگ خودش لذت‌ها را از بین می‌برد. اگر انسان مدام به دنبال لذت‌ها و راحتی‌ها باشد، نمی‌تواند سختی‌ها و مشکلات را تحمل کند درحالیکه دنیا پر از سختی ها است و یاد مرگ تحمل این سختی‌ها را برای ما آسان‌تر می‌کند.

مرگ هاي دشوار و آسان
از قرآن و روايات بر مي آيد كه فرشتگان، جان همه انسانها را يكسان نمي گيرند، بلكه بعضي را با احترام و آساني و برخي ديگر را با خشونت و سختي. مرگ آسان غالبا براي صالحان و مومنان است. قرآن در اين باره در سوره نحل آيه 32 مي فرمايد؛ كساني كه فرشتگان "مرگ" روحشان را مي گيرند،در حالي كه پاك و پاكيزه اند به آنها مي گويند سلام بر شما وارد بهشت شويد،براي اعمالي كه انجام داديد. امام صادق(ع) نيز در اين باره مي فرمايد: مرگ براي مومن به سان بوييدن بوي خوش است كه به سبب خوشي آن به خواب سبك مي رود و همه دردها از او رخت بر مي بندد.

مرگ تن و قلب
از ديدگاه قرآن مرگ هم عارض تن مي شود و هم عارض قلب، آن گاه كه رابطه روح با بدن گسسته گردد، مرگ تن پيش مي آيد، ولي هنگامي كه انسان از نظر تفكر و تعقل در درجه اي بسيار پايين جاي گيرد و براي سخنان حق گوش شنوا نداشته باشند،قلب او مي ميرد. قرآن در اين باره در آيه 80 سوره نمل مي فرمايد؛ قطعا تو نمي تواني سخنت را به گوش مردگان برساني و نمي تواني كران را هنگامي كه روي بر مي گردانند و پشت مي كنند، فرا بخوانی.

مرگ فرد و جامعه
قرآن براي جامعه، همانند فرد، مرگ قائل است و مرگ جامعه بر اثر ظلم و ستم و گناه و نافرماني خدا پيش مي آيد. قرآن در اين باره در سوره اعراف آيه 37 مي فرمايد؛ براي هر امتي اجلي است كه چون فرا رسد نه ساعتي آن را پس اندازند و نه پيش وپروردگارت هرگز برآن نبوده كه شهرهايي را كه مردمش صالح اند،به ستم هلاك كند.

مرگ افتخارآميز
در ميان مرگها، گونه اي هست كه شايسته است انسان به آن افتخار كند و آن مرگ در راه خدا، برپايي قسط و عدل، فراگيري علم و دانش، كسب روزي حلال و كسب معارف الهي و....است. قرآن در سوره بقره آيه 154 مي فرمايد؛ كساني كه در راه خدا كشته مي شوند، مرده نخوانيد، آنان زندگانند ولي شما درك نمي كنيد.

توبه در حال مرگ
از ديدگاه قرآن هنگام مرگ، حجاب هاي مادي از ديدگان برداشته مي شود و آدمي مي تواند از سرنوشت خود در سراي ديگر آگاه گردد. از اين رو است كه نيكوكاران به استقبال مرگ مي روند، در حالي كه گناهكاران سخت پشيمان مي شوند و مي خواهند توبه كنند. بنابرآيات قرآن، توبه و ايمان در لحظه مرگ قبول نمي شود، زيرا توبه و ندامت در صورتي مايه كمال روح است كه فرد نادم به انجام گناه قادر باشد ولي آنگاه كه قدرت و توان از او سلب گرديده و جز يك راه پيش روي ندارد، ندامت حاكي از دگرگوني روحي نيست و اين نوع ندامت و توبه، با ندامتها و توبه هاي پيش از لحظات مرگ، اختلاف ماهوي دارد.

قرآن در سوره نساء، آيه 18 مي فرمايد و توبه كساني كه گناه مي كنند،تا وقتي مرگ يكي از ايشان در رسد، مي گويد اكنون توبه كردم،پذيرفته نيست.

همچنين از كافران و تبهكاران نقل مي كند كه چون مرگشان فرا مي رسد،آرزو مي كنند كه اي كاش به دنيا بر مي گشتيم و اعمال صالح انجام مي داديم،ولي آرزوي آنها بر آورده نمي شود. قرآن كريم نقل مي كند كه فرعون مصر به هنگام غرق شدن در دريا توبه و اظهار ايمان كرد، ولي خداوند توبه او را نپذيرفت.

از دستورهاي الهي است كه هر مسلماني هنگام مرگ درباره اموال خود، وصيت کند و دو شاهد عادل نيز بر وصيت شهادت دهند هر چند از نظر احاديث اسلامي شايسته است مسلمان شب كه مي خوابد و صيت او زير سرش باشد.

از لطف هاي خدا بر انسان اين است كه او از لحظه مرگ خود آگاه نيست.اگر انسان از زمان و مكان مرگ خود آگاه مي بود،سالها پيش از رسيدن لحظه مرگ غم و اندوه و سردي و خاموشي چنان بر او حكومت مي كرد كه هر نوع تلاش و حركتي را از او سلب مي نمود. اين ناآگاهي جنبه تربيتي دارد، زيرا گزينش راه درست آن گاه نشانه كمال روح به شمار مي آيد كه انسان احساس كند بر انجام و ترك فعل توانا است نه روزي كه آفتاب عمرخود را بر لب بام ببيند.جهل به زمان مرگ از جهت ديگرنيز مي توان در سازندگي روح انسان مفيد باشد.

اگر انسان از لحظه مرگ خود با خبر باشد، چه بسا روح عصيان و نافرماني خدا به اميد توبه در آخرين لحظات تقويت شود، ولي اگر زمان مرگ، براي انسان مجهول باشد، كمتر گناه مي كند، زيرا نمي تواند به خود اميد توبه در آينده بدهد.

وای وای امان از این حسرت 

یعنی هر کی سخت بمیره پس ادم بدیه؟ این حرفا  رو از کجات در اوردی!!! 

حتما آدم خوبیه که نگرانی

من اگه پدر شوهرم بمیره نصف مشکلاتم حل میشه

بهشت و جهنم همینجاست

سلام اجی خدا رحمتش کنه...

یشه ازت ی سوال کنم🥺

استارتر عزیز من الان تاپیک دیدم مادربزرگتون فوت شدن درسته میشه بهم بگین چیشد من ارتباط با اموات دارم و لخظه احتضارشونو هم با چشم توبیداری دیدم هم کسی که فوت شده و کنارش نبودم تو خواب ازشون خواستم و نشونم دادن 

عزیز دلم خدارحمت کنه مادر نازنینت رو چه قدر غصه خوردی دختر درسته خود ملک الموت دیدی چه ارتباط قوی داشتی