۵ساله درگیر ریزش موهستم از همون اول از اینکه روزی برم جلو اینه و ببینم مویی ندارم وحشت میکردم گریه
هرجور درمان و ازمایشی رو هم دارم ولی ارثی خوب نمیشه کلی هم هزینه کردم دیگه روم نمیشه به شوهرم چیزی بگم خودمم خسته شدم روحیم داغون هیچ دغدغه ای تو زندگیم ندارم جز این چجوری باهاش کنار بیام وقتی میبینم همه ی خانومای فامیل موهای بلند و پر پشت دارن ومن هیچی داغون میشم بدتر از همه مامانت مو داشته باشه و تو........
یه چیزی بگین حالم خوب شه میخام همین چندتاری که روسرم مونده رو ماشین کنم
