من دیگه هیچ علاقه ای به همسرم ندارم .چون خیلی بی لیاقتی و قدر نشناسی نشون داده تو زندگیمون ...واقعا به زور دارمتحملش میکنم اما از طرفی دلم براش میسوزه با این وجود دنبال بهونه هستم که بتونم جدا بشم اما متاسفانه هیچ بهانه ای ندارم ....
کسی راه حل داره ؟
دنبال بهانه ای؟؟؟؟؟!!!!!!
کسی که واقعا بخواد بره بهانه هم جور میکنه نه یکی که هزار تا
سعی کن عشق و وارد زندگیت کنی اگه امکان داره
خب چرا همسرتو نمیخای،،،اون حتمن دوستت داره که بهو نه ای برات نمیزاره برا جدا شدن
اگه هنوز يكم ته دلت دوسش داري سفت بچسبش و ولش نكن وابستش شو عاشقش شو
عزيزم اينا بچه بازي نيس ك
فقط ب دلت نگا كن اگه يكمم دوسش داشته باشي نبايد دنبال بهونه باشي
خیلی اذیتم کرده ...قدر نشناسی بعد از اون همه حمایت های منو خانوادم ....تحقیر ...تهدید به طلاق بی دلیل بدون خیچ دعوایی با موردی از طرف من فقط برای خورد کردن من و ...الان چند ماهه اروم شده چون بهش گفتم فقط یکبار دیگه بببینم بشنوم جدا میشم اما من رفتارهاش و حرکات و حرفاش از دلم نمیره ....نمیتونم بگذرم ...کاش همون وقت جدا شده بودم
با اشنایی اولیه ازدواج کردیم ...کلا شخصیتش با من فرق داره خیلی اما ادم بدی نیست ...دوسش داشتم اما اون هیچ وقت عشق خالص و واقعی به من نداد .هیچ وقت نذاشت بینمون غصه نباشه هیچ وقت نذاشت عاشقی کنم ...تند خو و پرخاشگره...خیلی پشیمونم ...خیییییلی از همه لحاظ فرق داریم ....با چنگ و دندون واسه حفظ زندگی جنگیدم اما توانی برامنمونده و کلا پشیمونم حتی از جنگیدن ..کاش تموم کرده بودم
چرا؟میگن ازدواج مثل یه قلعس.اونایی که داخلشن میخوان برن بیرون و اونایی که بیرونن میخوان برن تو.
عزیزم برو از خانومهایی که جدا شدن بپرس راضی هستن یانه.خیییلی طلاق سخته.عزیزم تو باید بهانه تاسه موندن پیدا کنی نه بهانه برای رفتن!
حتما آدم خوبیه که بهانه ای نمیتونی ازش پیدا کنی.بعدم اونم آدمه ممکنه اشتباهاتی داشته باشه.تو خودت غلط و اشتباه نداشتی؟!تازه ممکنه بعضی از مواردی که تو ذهنته کلا سو تفاهم باشه.اشتباه نکن.گاهی با یه اشتباه صفر میشی نوزده نمیشی.حواستو جنع خودت کن که پشیمون نشی
درکت میکنم اما تو ی برنامه ی سیاسی ی نفر ی جمله گفت ک رو من خیلی تاثیر داشت و اون این بود: کینه ورزی مثل این می مونه ک ما زهر بخوریم ب امید این ک دشمن مون بمیره
جمله ی پر مفهمومی تو باید گذشت داشته باشی
چ بسا خانواده مون هم بدیهایی در حقمون کردن ولی بخشیدیم چون جزئی از وجودمون بودن و همسر هم خانواده مون تو سالهایی ک دیگه پدر و مادر نیستن کنارمون
