خانم ها لطفا کامل بخونیدبعد بهم جواب بدید
من چندسال پیش برای کنکورخوندم البته اون زمان مجردبودم.دریه شهری که اصلاامکانات نداشتیم.مشاورنبود.توی مدرسه هم حرفی ازکنکورنبود وهمش حرف خواستگاری وازدواج ومشاور میومد فقط میگفت برید ازدواج کنید.خلاصه من توی یه محیط گنگ بدون کتاب کنکور.واینکه پدرم معلول بود.کنکوردادم ورفتم حسابداری نشستم ولی ازش متنفربودم.دلم پرستاری میخواست.ارزوم بود ولی هیچکس نبود بگه تو میتونی همه چیزو عوض کنی.من ازدواج کردم.ولی همیشه حسرت رشته ی پرستاری وامروز رشته ی پزشکی به دلم موند.پارسال باتوجه به اینکه افسردگی شدید گرفته بودم به دلیل احساس پوچ بودنم.با وجود دوتابچه ی کوچیک.بعداز۱۰سال کنکور دادم.ولی قبول نشدم.اولش گریه کردم.همسرم مخالف شدید درس خوندنمه.البته هرکاری میکنم.مخالفه.اگه خیاطی کنم.ترشی درست کنم...وهرکاری میکنم گیرمیده میره روی اعصابم امسال یه سری اتفاقات تو زندگیم افتاد نتونستم درس بخونم تا۳ماه پیش که دوباره شروع کردم.ولی عید تاالان دوباره نا امید شدم میگم بذارم برای سال اینده چون وقتم کمه برای پزشکی.ازطرفی هم میگم بخونم.ولی خیلی افسرده وناامیدم.همسرم هیچ حمایتی منو نمیکنه.وهمش باهام بحث میکنه بخاطر درس خوندن.از طرفی خودمم روحیه ام داغونه وقتی درس نمیخونم
