من پیش اومده با دوستام میرم بیرون تو کافه یا سینما. نمیتونن بخندن یا یه دفه خیره میشن به یجا. حتی تو شهر بازی حوصلشون سر میره چون به آرامش و صلح درونی نرسیدن. اما من همیشه بهم خوش میگذره چون با مطالعه با ورزش با خوردن یه لیوان چای وقتی دارم تو تلویزیون سریال می بینم حالم خوب میشه و به قول سریال یادداشت های یک زن خانه دار من به شدت زندگی می کنم
خانوادم بهم میگن کجایی پس هیچوقت خونه نیستی/دوستام میگن کجایی پس هیچوقت نیستی/فامیلا همش میگن نیستی هیچوقت کجایی پس/من واقعا کجام پس؟!🤔 خواهشا یکی پیدام کنه بذاره سر جام😄