عزیزم همه ماها تجربه این حس شما رو داریم. ولی باید خودمون رو مدیریت کنیم. بخوای به داشته های دیگران فکر کنی هیچی نصیبت نمیشه جز اینکه لذتت از زندگی رو از دست میدی. یکی تلاشش بیشتر بوده، یکی شانس و روزیش بهتره. همه که نمیشه شبیه هم باشن.
من هفت هشت ساله متاهلم با یه بچه، بعد کلی پس انداز و حساب کتاب الان یه خونه خوب داریم و یه ماشین ۶۰ تومنی. دو تا مهندس فوق لیسانسم هستیم از بهترین دانشگاهای ایران و شغل مثلا خوب. خب الان خواهرم ازدواج کرده خودش و شوهرش کلی از ما کوچیکتر و تحصیلات کمتر و کار راحتتر اما سرمایه دو سه برابر. همون اول زندگی خونش از ما چیزی کم نداره. ماشین سیصد میلیونی و کلی ثروت ماشاالله.
باور کن براش خوشحالم. از ته قلبم. مقایسه هم نمیکنم. هر کس زندگی خودش رو داره و میدونم چیزایی تو زندگی من هست که باز اونا ندارن. بخوایم مقایسه کنیم هم اونا حس بدبختی پیدا میکنن هم ما. ولی جفتمون با داشته های خودمون شادیم و تلاشمونو میکنیم واسه زندگی بهتر. رابطمونم نزدیکه