سلام دوستان دختر 26 ساله ایم متاسفانه مادر بسیار بداخلاقی دارم مهربونه ولی کافیه ی کم شرایط برخلاف میلش باشه واویلا. هر چیز کوچیکیو ازش ی غول میسازه باهام بدرفتاری میکنه من اصلا جوابشو نمیدم و اون توقع داره من سریع رفتاراشو یادم بره و کافیه یکم قیافه ام تو هم باشه وااای دیگه اونروزو بدبختم کلا. اصصصلا هم قبول نداره ک رفتارای خودش بده و یجوری همیشه جلوه میده که انگار فقط ما بدیم در صورتی ک کارای خودش از همه بدتره. همچین تجربه ای داشتید؟ من چکار باید بکنم😓
خدا میدونه ک من هرگز بهش بی احترامی نکردم . همیشه تو کاراش کمکش بودم و نمیذاذم اصلا بیش از توانش کار کنه ولی ی جورایی قدرنشناسه سریع در برابر ی حرف جبهه میگیره و واویلا دیگه نمیشه با ی من عسل خوردش....
مستقل شو.. تنها راه
من هم از یه نوع دیگه و بیشعوریش میکشم هرچند باهاش زندگی نمیکنم.درک فهم شعور زیر صفر.حرف حرفه خودش
بخدا الانم ک اینارو نوشتم اشکام داره میریزه من پدر مادرمو خیلی دوست دارم خیلیم دل نازکم ولی دوستم ندارم اینجوری بهم توهین بشه😢😢😢😢
صبور باش تا وقتی که ازدواج کنی
دانشگاه ادامه بده برو یه شهر دیگه... با زندگی کردن زیر یه سقف باهاشون فقط روان خودت رو آزار میدی و مطمین باش هر چقدر هم که تلاش کنی بهش بفهمونی که رفتارش بده هیچ چیزی عوض نمیشه و تو فقط به عنوان یه فرزند یاغی شناخته میشی و هر روز شرایط سخت تر میشه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-25 ثانیه پیش
-20 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز