داییش چند روز پیش منو صدا کرد رفتم خونشون و ماجرا رو خواست شوهرم هم بود فک کنید سه چهار ساعت ماواونجا بودیم من و داییش حرف میزدیم ،اون منو مقصر می کرد این ساکت نشسته بود
اصلا انتظار نداشتم اینجوری باشه اخه ما یه شهر دیگه ایم خانواده ها یه شهر دیگه،بعد این سکوت منو عصبی کرده ،این سکوتش یعنی اونا راست میگن
فک کنید تا کجا من مقصر شدم که گفت بهم این نماز جمعه نمیاد تقصیر تویه،اخه بخدا من اصلا کاری به این کارا ندارم
یا اگه خونه مادرشیم دختر دوساله ام خواست با باباش بره دستشویی باز مقصر منم و این وظیفه مادره
یا اینکه اگه ایشون رفته باشن خونه مادرشون و من اصلا درجریان نباشم که حتی کجا رفته،اگه سه چهار ساعت هم نیومد من حتی نباید تماس بگیرم ببینم زنده اس یا مرده،به داییش گفتم خب نگران میشم نمیدونم کجا رفته نگفته،میگه نگه مگه بچه اس
اون سکوته باعث شده خسته و بی انگیزه بشم،حس میکنم حتی دوستم نداره
حتی برا رابطه جنسی گاهی پیش قدم نمیشه،کلمه محبت امیز اصلا نمیگه،رابطه ها چهار پنج ماهی یبار اگه پیش قدم بشم شده ،اصلا چرا اینجوریه؟دلم گرفته
اینجا هم که کسی نیست
چندسالته عزیرم
اینارو ب خودش گفتی
یعنی گفتی که چ انتظارایی ازش داری و باز کار خودشو کرده
حیف از دخترای ایران😑😑😑
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
57 ثانیه پیش
58 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز