با شوهرم بحثم شد... برگشت به من گفت تو تا حالا حالِ منو خوب نکردی تو زندگی چند بارم گفت .... بعد که یه مثال براش زدم حالا عذر خواهی کرد و حرفش رو پس گرفت... ولی حرفش به دلم خورده نمیتونم فراموش کنم دلم به حال خودم سوخت اینهمه فداکاری کمک کردن از خودگذشتن اخرش هم اینطوری بهت بگن... حرفش تو سرم میپیچه ... دیگه دلم نمیخواد خوب باشم و فداکاری کنم...
عزیزم فقط یه جنله تمام جردها هنگام عصبانیا دیوونه و روانی پریشون میشن و دست خودشون نیس چی میگن پس اصلااا بهش فکر نکن
فراموش نکنی چیکار کنی
دقیقا امروز حال منم مث تو بود
گفت انچنان محبتی بهم نکردی... خیلی توقعی هستِ... میخواستیم با مادرم بریم خونه فامیلمون بهش گفتم میای گفت نه... منم با مادرم رفتم و بهش گفتم که میرم..حالا میگه چرا رفتی من بهت نگفتم برو... میگم بهم نگفتی که نرو... میگه نپرسیدی... سرم داره میترکه
بابا تو دعوا حرفا جدی نیست شما هم جدی نگیر
عزیزم داری میگی بحث کردین.اونم از دلخوری یه چیزی گفته
البته حرفش درس نبود.ولی بذارش پای عصبانی بودنش و اروم ازش بگذر و ارامش خودتو بهم نریز عزیزم
به دلم خیلی خورده حق اون همه خوبی من این نبود...
عزیزم مردا همشون همین طورن شوهر من ماشین زیر پامونو تو اینوضعیت بارداری من فروخت کلی زیر قرض رفت فشار مالیش رو من بود از همه چیم گذشتم نه تفریحی نه خریدی نه گشت و گذاری بعد برا خونه ۲۰ تومن کم داشت از خواهرش قرض کرد عید جلو همه خانوادم در اومده میگه اجیم منو خونه دار کرد منماینوسط پشم
دلم به حتل خودم میسوزه...
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-8 ثانیه پیش
0 ثانیه پیش
4 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز