توی این شهر من حتی یه دوستم ندارم خانواده شوهرمم اصلا اهل رفت و امد نیستن
خانواده خودمم شهرستانن و سالی یکی دوبار اون دو روز میریم و برمیگردیم
توی ساختمونمون همه زن ومردن بدون بچه که سرکار میرن و شبا میان فقط یکی از همسایه هامون یه پسر ده ساله داره که اهل بازی با بچه نیست
خسته شدم از تنهاییم
من کرج ام واریان نمیدونم از اینجا کسی توی نی نی سایت هست
پسر همسایه مون ده ساله اومد دم در کار داشت یه چیزی گفت و رفت از طرف مامانش پسرم انقدر پشت سرش گریه کرد که مجبور شدم پسرمو ببرم بیرون تا از سرش بپره
نمیتونم با خانواده ام درد ودل کنم چون راهشون دوره فقط باعث ناراحتیشون میشم
نی نی سایت تنها جایی که میتونم درد ودل کنم
عزیزم یاد بگیر حال خوبِ خودت و بچت رو به هیچ کس گره نزنی ، سرگرمی مشترک ایجاد کن برای هردوتون ، پسرت رو کلاس فوق برنامه بذار و ......
پسرت چند سالشه ؟
بعد توقع داشتی پسر همسایه باهاش بازی کنه ؟
من فکر کردم هم سنن یا حداقل پسرت ۷ ، ۸ سالشه
تنها راه اینه که مسرت رو بذاری مهد ، با بچه ها بازی کنه ، و تا هر وقت دوست داشت اونجا بمونه ، یعنی اگر وسط روز خسته شد برش گردون . از الان هم هوا خوبه و روزها بلند میشه ، بذارش توس کالسکه و عصر ها با هم قدم بزنید ، پارک کودک ببرش و ....
پسرت رو بذار مهد گودک تو همون تایم خودتم یه کلاس ثبت نام کن بلاخره تو کلاس با یه نفر دوست میشی دیگه
عزیزم منم شرایط تو رو دارم میدونم خیلی سخته ،بنظرم صبر کن پسرت دوساله ک شد بزارش سه چهار ساعت روز درمیون مهد خودتم برو باشگاه یا کلاس خیاطی اینطوری خیلی بهتر میشه بعدم باهم برید پارک و خانه بازی هر چی بچه بزرگتر بشه بهتر میشه شرایطت ،عادت بده پسرتو شبکه پویا نگاه کنه بزن شبکه خودت بشین باهاش نگاه کن تا عادت کنه
