باج گیرها ،که معمولاً از نزدیکان شما مثل نامزد یا همسرتان هستند، ویژگی های شخصیتی شما را شناسایی می کنند و با سوء استفاده از آن، می کوشند به خواسته های خود برسند.
حالا می خواهیم این فرمول را "عاطفی" کنیم و به باج گیری عاطفی بپردازیم.
در باج گیری عاطفی، شما آتویی دست دیگران ندارید که بتوانند از شما باج بگیرند؛ در اینجا به جای آتو از ویژگی های روحی و عاطفی شما برای باج گیری سوء استفاده می کنند.
این مثال ها را ببینید:
- دختر به پسر (یا بر عکس): اگر مرا رها کنی و با من ازدواج نکنی، خودم را می کشم.
* در اینجا، دختر یا پسر می داند که طرف مقابل اش فردی احساسی و انسان دوست است و نمی خواهد باعث آسیب رساندن به دیگری شود، بنابراین با ایفای نقش قربانی، احساسات او را به بازی می گیرد تا نهایتاً با او ازدواج کند.
این در حالی است که اگر طرف مقابل زیر بار ازدواج نرود، خودکشی هم در کار نخواهد بود و اتفاقاً همان کسی که تا دیروز تهدید به خودکشی می کرد، خواهد گفت که تو لیاقت مرا نداشتی، همان بهتر که زود شناختمت!
* زن می داند که همسرش غرور مردانه دارد، بنابراین به طور غیر مستقیم او را با باجناق اش مقایسه می کند. در اینجا مرد در خود می شکند و احتمالاً می کوشد ولو با قرض هم که شده، خواسته های مالی همسرش را برآورده کند.
- مرد به همسرش: اگر کاری که من می گویم را انجام ندهی، تو را ترک می کنم و برای خودم خانه ای جداگانه خواهم گرفت.
* مرد از میزان وابستگی و عشق همسرش خبر دارد و از این زاویه وارد می شود و تهدید می کند که از این پس، عشق ات را نخواهی دید.
- دختر به نامزدش (یا بر عکس): من خیلی تنها هستم، انگار حق زندگی ندارم و از این بابت واقعاً رنج می کشم. خانواده ات نیز که درباره من بد می گویند و می خواهند ما به هم نرسیم در حالی که من همیشه به آنها احترام گذاشته ام. از تو هم می خواهم وقتی درباره من بد می گویند واکنش منفی نشان ندهی و احترام شان را نگه داری.
* او می داند که نامزدش، هم آدم دل رحمی است و نمی تواند رنج کشیدن او را ببیند و هم خانواده اش را دوست دارد. بنابراین با ادبیات خانواده دوستانه (احترام شان را نگه دار) خود را در ماجرای اختلاف، محق جلوه می دهد. نتیجه این می شود که نامزدش در بحران عاطفی قرار می گیرد و حتی با خانواده اش درگیر می شود.
