از ازدواجم پشیمونم غیرهمشهریه همش میخاد برگرده شهرش. راضیش کردم واس سه الی پنج سال بمونه. بچه هم نداریم. چکارکنم
اختلاف فرهنگی داریم مث پرتاب کردن چیزی ما بدمیدونیم اونا نه. بعد عقد فهمیدم چون صمیمی تر شده بودن
این مشکل بزرگی نیست
مگه لباسه ک پشیمون شدی. انتخابیه ک کردی باید پاش بمونی.
فقط یدونه کوچیکو گفتم واس مثالش. من طاقت شهرشو ندارم
فقط به خاطره این میگی پشیمونم.اگه همشهریت بود و معتاد و چشم چرون بود،دست بزن داشت خوب بود؟اگه شوهره خوبیه برات باید کنار بیای،از اول هم اینو میدونستی و قبول کردی گلم.من الان ۷ ساله تو غربت زندگی میکنم ولی شوهر و زندگیم خداروشکر خوبه.خدا سلامتی بده بقیه حله
از اولش سنگاتو باهاش وامیکندی که من شهر شما نمیام
کاملا حق داره،راحت نیس،من فارسم،یکی از شهرای ترکمن نشین بایه فرهنگ جداگانه ازدواج کردم،روزی نیس که یاد شه و خانوادم نباشم،قسمش دادم یه روزی برم گردونه وگرنه ول میکنم میرم،اونموقع بچه ها هم میتونن تصمیم بگیرن کجا زندگی کنن،طلاق نه،اما یه خونه میخرم چندماه سال شهرمن باشیم،مردم بسکه من باید تابع قوانین اینحا باشم،هرکی شهرخودشو بهترمیدونه
ن گواهینانه نداره کارت ملی نداره کلا خ بیخیاله ی حس خ بدی دارم اینک چرا خودم الکی آواره غربت کردم انقد خوب نیس چندروز پیش ی دعوای شدید داشتیم اعصابم خردشد گفتم طلاق راستکی رفت فرم پرکرد از لج. محبور شدم بگم پشیمونم ولی ته دلم کنده شد از این زندگی😔
آره خیلی سخته فقط ارشد داره ن پول ن خانواده همسطح ن همزبونیم.حتی اهدافمون تو زندگی یکی نیس. میترسم بچه دارشم ولی سنم رفته بالا. 😔بخاطر فشار خانواده عجله کردم بخدا انقد دلتنگم کاش یکسال پیش همین موقع بودم. زمان آشناییمون
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
5 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
