سلام
من زیاد از خونه بیرون نمیرم چون دو تا بچه کوچیک دارم.تو یه شهر غریب هم هستم بخاطر شغل همسرم.درسال شاید دو سه بار بیشتر بازار نرم از صبح تا شب همش تو خونه ام درگیر بچه ها.دیروز دوستام میخواستن برن بازار اصرار کردن منم برم ولی من اولش بخاطر بچه هام قبول نکردم ولی اونقد اصرار کردن بچه هارو سپردم به همسرم رفتم.گفتم زود میام ولی یکم طول کشید بچه ها هم اذیتش نکرده بودن.ولی از وقتی اومدم اخمش تو هم بود.ولی هیچی نمیگف.ولی وقتی داش نماز میخوند بچه کوچیکم که نوزده ماهه اس از سر و کولش بالا میرفت .اونم هیچوقت مشکلی نداشت باهاش یه بار بلند الله اکبر گفت منم چون فیلم میدیدم متوجه نشدم.دفعه دومش مهر که تو دستش بود پرت کرد طرفم و عصبانی شد.که بچه رو بردار.خیلی ناراحت شدم.
