شاغل یا خانه دار؟مسأله این است؟

کن هر دو رو تست کردم

۱۰۰٪ خانه دار

من ترجیح میدم بعد از اتمام تحصیلاتم تا جایی که می تونم برم سرکار، چون همسرمم کارش جوریه که اکثر وقتا خونه نیس منم که فعلا قصد بچه دار شدن ندارم و این که استقلال مالی رو به شدت دوست دارم... 😍

من شاغلم و خيلي هم راضيم البته خيلي اين قضيه به شعور همسر هم برميگرده ها كه زندگي راحت پيش بره ها

خانه دار محض. مردا رو پررو نکنید!!

من مزون داشتم

ساعتکارم دست خودم بود

۲۰ روزی یکبار هم فال هم تماشا استانبول بودم

مزونمم از شمال تا جنوب مشتری داشتم

سرم شلوغ

ولی خوب واقعا سخته کار پارسال مهر ماه واکذارش کردم

برای خودم واقعا اینجوری الان میپسندم

کلاسامو میرم زبان رقص باشکاه

دوره با دوستام 

میگم تازه شغلمم سخت نبود

شوهرم واقعا میکه هیلی بد بود قبلا همش کار

زن باید از نظر مالی مستقل باشه تا در صورت فقدان همسرش به هر دلیل خودش از پس خودش و بچه هاش بر بیاد و عدم توانایی مالیش باعث نشه مجبور شه تو زندگی نا مطلوب بمونه.

متاسفانه سر کار نرفتم  شوهرم از اول شرطش خانه دار ی بود گفت دوست ندارم خانمم بره سر کار       منم قبول کردم چون فکر میکردم بعدا نطرش عوص میشه    اینم بگم مامانش ودوتا خواهراش معلمن یعنی شاغلن  نمیدونم شانس من چرا این اینجوریه     قبول نکرد که نکرد     با تحصیلات لیسانس 12 ساله تو خونه نشستم  دانشگاه  دولتی وتهران😥ارزوم بود که میرفتم سر کار واستقلال مالی داشتم

چرا این نظرسنجی رو گذاشتی؟ شرایط هرفرد با فرد دیگر فرق میکنه.و در هر دوره زمانی آدم ممکنه بنابه دلایلی یه تصمیم بگیره

من شاغلم. این که بگم این موضوع هیچ تاثیر منفی در زندگیمون نداشته که دروغ گفتم، کارمم سخت و پر استرسه، انرژی زیادی ازم میگیره تا جایی که یه وقتایی که میام خونه اصلا نای حرف زدنم ندارم. سعی میکنم برای همسرم تا جایی که میتونم وقت بذارم ولی قاعدتا به خیلی چیزا نمیرسم. من حتی خیلی از جمعه ها و تعطیلات و عید و... هم کشیک هستم. همسرم درک بالایی داره و خیلی همراهی میکنه اما بالاخره اونم انسانه یه جایی خسته میشه، خیلی وقتا به شوخی میگه مردم برای شب جمعشون حسابی برنامه میچینن، منم باید تو رو برسونم سرکارت و عین بچه دبستانیا بگیرم زود بخوابم!!  

در دوره مجردی من اولین دختر فامیل بودم که سرکار دولتی رفتم. متاسفانه به خاطر ناپختگی خودم و سوءاستفاده دیگران اکثر درآمدم صرف اصلاح خرابکاری بقیه شد.دیدم کسایی که تا دیروز تره برام خورد نمیکردن حالا همه ازم انتظار دارن. توی شرایطی افتاده بودم که دیگه نمی تونستم به کسی نه بگم.قرض فلانی رو بده، شاکی های فلانی رو راضی کن. واقعا مسخره بود درحالیکه سنی هم نداشتم

موقعی که ازدواج کردم به شوهرم گفتم کار کردن و کار نکردن دست خودم باشه و همسرم موافقت کرد و تا حالا سر کار نرفتم.مدتی هست مسائل مالی بهمون فشار میاره بچه هام هم بزرگ شدن.برای همین دارم کم کم به یه کار نیم وقت فکر میکنم