راحت نیست اما باید امید داشت بزار شرایطمو برات بگم خواهری که فکر نکنی درکت نکردم
من سال از 13 سالگیم تا سال 92 همش پریودام نامنظم بود و چون لاغر و بدغذا بودم و شرایط زندگی مناسب نبود استرس زیادی داشتم شرایط بدتر و بدتر شد و بیشتر ماه ها قطع میشد تا اینکه از سال 90 تا 92 بیشتر ماه ها با پروژسترون و ال دی و امپول پروژسترون پری میشدم. البته اینم بگم همه چی گیاهی گرفتم و تست کردم از ویتاکنوس و رازیانه و... به حدی ک تمام صورتم جوش زد و افتضاح بود و همه ترحم میکردن . اینقدر تحقیق کردم تو نت تا فهمیدم از پری هست چون دکی ها جواب نمیدادن . بخاطر همین دکترو عوض کردم رفتم متخصص زنان و آزمایش داد و اف اس و ال اچم به حدی بالا بود ک دکی منو از مطب انداخت بیرون گفت برو.ذخیرم هم گفت کمتر از یک دهم !!!1 حالا فکرشو بکن 25 سالم بودو مجرد. تا ده شب این دکتر این دکتر رفتم افسردگی بدی گرفته بودم و با دیدن نی نی بغض گلومو میکند. واسه جوشای صورتم هم روآکوتان که خودش نازایی میاره خوردم به مدت یک سال تا خوب شد . بعد اونم به مدت 5 سال میشه که با استروژن و پروژسترون به تعداد 45 عدد در هر ماه پری میشم. الان 6 ماهه عقد هستم استرس داره منو میکشه اما امیدم به خداست ضمنا اینم بگم همسرم خیلی خوبه اما 3 سال پیش از ارتفاع افتاده و با سوند میره ادرار و کنترل گاز روده نداره بخاطر اینکه عصباش توی جراحی اسیب دید و نخاعش اذیت شده . همه چیز عادیه جز این موارد و بدتر از همه این هست ک ن ع و ظ کافی نداره و خیلی بشه 10 یا 20 درصد میشه ک واسه د خ ول مناسب نیست. اینارو گفتم که بدونی بدبخت توام هست پس توکل به خدا داشته باش زمانش برسه خدا بهترینارو بهت میده . بهتره توی مسیری که می خوای به نی نی برسی بیشترین لذتو با همسرت و اطرافیانت ببری چون زمان دیگه برنمیگرده و نی نی فقط یکی از لذت های دنیاست . برای بقیه لذت ها برنامه داشته باش و قوی باش خواهری گلم