2789

من ۳۷ سالمه ؛ دانشگاه رفتم ولی دوست نداشتم کار کنم ، چون تنبلم😊,  بیست و هشت سالگی ازدواج کردم ؛ دو تا بچه دارم ،  شوهرم هم خوبه ، تو کارای خونه خیلی کمکم میکنه . حسرت چیزی رو ندارم همین که زندگیم خوبه وسالم و سلامتیم و آرامش داریم ؛ خدا رو شکر میکنم  

نی‌نی سایتی‌های عزیز


دنبال یه جای مطمئن برای یاد گرفتن نکات بارداری، نگهداری نوزاد، تربیت کودک و بهبود رابطه با همسر هستی؟


توی کانال "بله" ما هر روز:

✅ نکات کاربردی مادر و کودک

✅ آموزش‌های تربیتی

✅ توصیه‌های روانشناسی خانواده

✅ ایده‌های رشد و بازی با کودک

✅ مطالب سلامت زنان و بارداری

و کلی مطلب جذاب دیگه منتشر می‌شه...


به جمع ما بپیوند و از این محتوای  کاربردی استفاده کن.  🌷   مشاهده: 



استارتر عزیز بخاطر این پستت خیلی ممنونم ازت🌹❤

من ۲۸ سالمه و یه هدفی دارم که توی ۳۵ سالگی بهش میرسم

الان داشتم الکی توی نت میچرخیدم

پستت رو دیدم بهو به خودم اومدم😁

آنچه را عاشقانه دوست میداری بیاب و بگذار تو را بکشد/بگذار غرقت کند در آنچه که هستی/بگذار بر شانه هایت بچسبد/سنگینت کند/بگذار تو را بکشد و تمامت را ببلعد/زیرا هرچیزی تو را خواهد کشت/دیر یا زود/اما چه بهتر که آنچه دوستش میداری بکشدت!!

من حسرت داشتن ی خونه و ی شغل موند رو دلم ..با اینکه ارشد دارم ولی کار برام نیست چون تو ی شهر کوچیکم شوهرم از این شهر کَنده نمیشه..همیشه به حال اون خانومهایی که شاغلن غبطه میخورم حس عزت نفس دارن که من ندارم...خونه دار بودن اصلا به چشم نمیاد حالا صبح تا شب هم کار بکنی و زحمت بکشی میگن پ چه کردی ۴ تا ظرف شستی😑

سلام

من دقیقا سی و هفت ساله هستم

دارم به ازدواج کردن فکر میکنم

درس خوندم

مستقل زندگی کردن رو تجربه کردم

دستاورد مالی مناسبی دارم 

پونزده سال سابقه کار رسمی و سه سال غیر رسمی دارم

بعد از سی سالگی به خودم رسیدم و شخصیتم رو محکم کردم. خودم رو دوست دارم. حتی حماقت ها و کله خری هام رو دوست دارم. روابط اجتماعی مطلوبی دارم و توی زندگی غم و شادی به اندازه هست.

گاهی خودم رو با بقیه مقایسه میکنم. روی عزت نفسم کار کردم. قیافه ام رو تونستم قبول کنم و اعتما به نفس بدون ارایش بیرون رفتن رو پیدا کردم. به اسلام معتقدم و تا جایی که میتونم بعش عمل میکنم. فکر میکنم زن موفقی هستم.


حسرت خاصی ندارم.

گاهی که وضع اقتصادی اینجا رو میبینم با خودم فکر میکنم شاید بهتر بود می موندم خارج و اقدام برای اقامت میکردم

من حسرت داشتن ی خونه و ی شغل موند رو دلم ..با اینکه ارشد دارم ولی کار برام نیست چون تو ی شهر کوچیکم ...

واقعا اصلا به چشم نمیاد من خودم حس میکنم با خانه داری حروم میشه لحظه هام

سلام من دقیقا سی و هفت ساله هستم دارم به ازدواج کردن فکر میکنم درس خوندم مستقل زندگی کردن رو تجر ...

خیلی خوشحالم که ی ۳۷ ساله می بینم راصی باشه اکثرا در حسرتن..اگه فک میکنید راهی داره میتونید برید خارج اونجا حداقلش اینه که با افسردگی زندگی نمیکنی

خیلی خوشحالم که ی ۳۷ ساله می بینم راصی باشه اکثرا در حسرتن..اگه فک میکنید راهی داره میتونید برید خار ...


اینجا هم با افسردگی زندگی نمیکنم

هر مهاجرتی یه هزینه داره

من میل دارم سختی مهاجرت رو به دلیل قانع کننده بپذیرم. الان اون دلیل رو ندارم. 

به نظرم این سن عالی ترین سنی هست که تجربه کردم

بی تعارف بگم با شوق منتظر چهل سالگی هستم

من حسرت داشتن ی خونه و ی شغل موند رو دلم ..با اینکه ارشد دارم ولی کار برام نیست چون تو ی شهر کوچیکم ...

از کجا میدونی که همه خانم هایی که کار میکنن ؛ دیگه هیچ حسرتی ندارن و خوشبخت هستن ؛خیلی دیدم با اینکه زحمت کشیدن ؛ شکست خوردن تو زندگی . مگه چقدر میخوایم عمر کنیم . از نظر من که مهمترین چیز اینکه که آدم زندگی موفقی داشته باشه . من که خیلی راحتم از اولش هم همه کارای خونه رو خودم تنهایی انجام ندادم که بعد توقع ها بره بالا ؛ همه چی رو راحت گرفتم ، البته کار کردن هم خوبه ولی هم زحمت داره هم اینکه زنا رو زود خسته میکنه ، از کجا معلوم که اگه کار میکردی قدرتو بیشتر میدونستن . من الان با اینکه ۳۷ سالمه اصلا بهم نمیاد . عین بچه ها هستم .از زندگیت لذت ببر . کار خوب برای خانمها سخت پیدا میشه

ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2829

جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته

قلیون برازجونی

amin1g | 29 ثانیه پیش
2791
2779
2792