درحال جدایی

اگه مرددی از جداییت بره پیش روانپزشک تا درمان بشه و دارو مصرف کنه اگه نه مطمئن هستی که درست بشو نیست ازش جدا شو خدا موقعیتهای خوب جلو راهت میذاره تا خوشبخت بشی عزیزم ولی در کل زندگی با اینجور آدمها واقعا سخته

خودتو بدبخت  نکن  زندگی باهاش خیلی خیلی سخته به عمر زندگی هست نه چند روز هر روز باید دعواها توهم هاشوالکی حرفهای که تو خیالات میشنوه  رو باید جوابگو باشی گلم باید به اعصاب فولادین داشته باشی تا تحمل کنی 

اره الان یکی می شناسم جداشده بود الان بابهترین پسرنامزدکرده ک همه انگشت ب دهن موندن!!!!

شربت شیره چی هست

اگه درمان نمیشه حتما بی درنگ جدا شو ازش چون واقعا زندگی ت نابود میشه

اگه بمونی بیشتر  داغون‌میشی  من‌میکشم میگم‌گلم 

ديگه نمون هيچگونه ترديدي نداشته باش

خب عزیزم چرا انقد ضعیفی ؟؟؟!!...مث ی خانم بالغ و با شخصیت قبول کن ک واسه هر زن دیگه ای ممکن بود این اتفاق بیوفته...اینم یه اتفاقه..فاجعه ک نیست...درسته ک بهش وابسته ای و  طبیعی هم هست و همسرش بودی..اما ب این فکر کن ک اگه باهاش ادامه بدی چقدر وضعیتت بدتر میشه...ده برابر پیرتر از اینی میشی که الان شدی ...دیگه از هیچ چیزی نمی تونی لذت ببری...اصلا ب این فکر کن که چرا ب فکر افتادی ازش جدا بشی !!...اگه خوب بود ک ب این مرحله نمیرسیدی که خانمی...با وابستگی ت هم می تونی کنار بیای عزیزم...به جنبه های منفی ش و اذیت کردناش فکر کن...جدا شو و آزاد باش...شک نکن ک موقعیت خیلی بهتری واسه ازدواج پیش میاد واست...قوی باش و بیشتر از دل ت از منطق ت کمک بگیر

واییی خدا همین فرداش صبح برو دادگاه ادم بمیره هنوز بهتره تای روانی زندگی کنه ی درصدم احتمال برگشت ب خودت نده پای ی بچه روهم اضاف کنی اونم میندازی وسط اتیش باهم میسوزین تادیرنشده جداشو

عیبی نداره عزیزم طبیعیه حالاتت...اما خب بشین فکر کن با خودت ببین دلیل وابستگی ت دقیقا چیه ؟ ببین شما داری میگی ۴ ماهه ندیدیش...خب این وسط فقط خود شما دلتنگی..همسرت چرا دلتنگ نیست ؟؟!!!...وابستگی باید دو طرفه باشه..تازه اونم در مورد یه آدم سالم و معقول ...نه یه آدم روان پریش...بشین سبک سنگین کن بزار کفه ترازو خصوصیاتشو...ببین خوبیاش سنگین تره یا بدیاش...الان شما خاطرات زندگی تو داری مرور میکنی و حق داری احساساتی بشی...برای همه خانما پیش میاد این مرحله..اما موقتیه...میگذره...زمان همه چیو درست میکنه...ب آینده ت فکر کن