این تاپیک مربوط به پدرمه و ازونجایی که این تاپیک رو برا مواقعی که نمیخوام شناخته بشم ساختم سوالمو بدون ترس مطرح میکنم و امیدوارم که شما هم بدون رودربایستی جوابمو بدین
بنظرت ما حق داریم انقد ازش متنفر باشیم؟ بخاطر این حس تنفر خیلی احساس گناه میکنم همش فک میکنم ...
گلم من خودمو جای شما که میزارم کاملا حق میم بهت،ولی برای آرامش خودت باید اینو قبول کنی پدر شما اینجور آدمی هست با مجموع همه خصوصیات بد و خوبش ،احساس گناه چرا،والدین هر کاری برای بچه ها میکنن وظیفه اشونه و منتی سر بچه ها نیست،معلومه الان پدرتون مبخواد فرافکنی کنه و تقصیرار
و بندازه گردن دیگران اهمیت نده
اگر هر سال از یک عادت بد دست بکشیم، در درازمدت بدترینها بین ما هم تبدیل به انسان خوبی میشوند
خدا نکنه هیچوقت جای من باشی . خدا برا هیچکس نیاره این وضعیتو ممنونم از راهنماییا و دلداریت عز ...
خواهش میکنم گلم ،شما سعی کن فاصله اتو با این بحث ها حفظ کنی در واقع والدین اگر عاقل باشن در این مواقع اصلا بچه هارو وسط قضیه نمیندازن،شما فقط طرف مادرت باش اما اگر زمانی با پدرت صحبت کردی بگو این مسئله مربوط به خودتونه و ما بچه هارو واسطه قرار ندین،بزارید مادرتونم اگرشرایط مالی جدایی رو داره و میخواد جدا شه،براتون روزهای با آرامشی رو در آینده آرزو میکنم،به خودت اصلا آسیب نزن عزیزم
اگر هر سال از یک عادت بد دست بکشیم، در درازمدت بدترینها بین ما هم تبدیل به انسان خوبی میشوند