من20 سالمه و خیلی وقته تبعیضی که مادرم بین منو برادر بزرگترم قائل میشه رو حس میکنم
به خودشم گفتم ..اما انکار میکنه
واقعا دلم گرفته
گاهی اوقات حس میکنم هیچ کسو ندارم
الویت هیچکس نیستم
با اینکه همیشه اولویت خودم خانوادم بودن
همیشه در حسرت بودم یبار مادرم بیاد سمتم
بغلم کنه
هر وقت خواستم بغلش کنم خودشو کشیده کنار
از درشوخی وخنده واردشو
مامان منم بغل دوست نداره. اشکال نداره. مادره دیگه
اشکال نداره عزیزم ایران همش همینه مردسالاریه دست خودشون نیست. 💙💙💙
چی بگم واله مام 3تا دختر و 1برادریم انقدر داداشم عزیز بود که بابام خونه رو زد به اسمش.اونم حق همه رو کشید بالا و خورد.
خانواده همسرم ۵تا بچه ان به واقع تفاوت قایل میشن چاره چیه ما خودمون را قوی میکنیم کاراشون کمتر اذیتمون کنه ولی چاره ای نیست اونا ۲۰ یا۳۰ سال این دل بودن یا بخاطر فرهنگ یا سواد یا کودکیشون و... ما نمیتونیم بگیم طبق خواسته ما عمل کنن اما میشه روی خودمون کار کنیم
