همسر من خیلی آقاست و واقعا همو دوست داریم ولی گاهی پیش میاد که از دستش ناراحت میشم ولی همسرم انتظار داره من هیچوقت ناراحت یا عصبانی نشم و اینجوری استدلال میکنه که تو وقتی میدونی من دوستت دارم پس نباید از دستم ناراخت بشی چون کار من عمدی نبوده!
ولی من کلا آدم مغروری ام و رفتارم سرد میشه و خودمو اذیت میکنم وبا عذرخواهی همسرم هم دلم آروم نمیگیره باید زمان بگذره یکم بعد که فکر میکنم و قضیه رو مرور میکنم میینم حالا اونقدرام مهم نبوده میشد نادیده بگیرم(البته بگم تو این ۷سال پیش نیومده همسرم از کار من ناراحت بشه و ابراز کنه۲- ناراحت شدن من دیر ب دیر اما عمیق هست)
چیکار کنم یکم راحت گیر باشم؟؟
بتونم اشتباهاتشو راحت ببخشم؟؟
