خاطرات بچگی

بیایید از اعصاب خورد کن ترین خاطرات بچگیتون بگید. من شخصا یادمه اول دبستان بودم هر روز باید لباسام شسته میشد و اتو میشد. به یکروز که اصلا کثیف نمیشد ولی گویا کرم فعالی داشتم. میرسیدم خونه انگار ماموریت داشتم تولگن لباسامو خیس کنم. برای این کارمم دلیل داشتم چون یکبار مامانمم گولم زد و گفت میشورم ولی بعد نشسته بود. واقعا حق داشت . اخه کی هر روز لباس مدرسه رو می شوره. از اون تاریخ به بعد خودم داخل لگن خیس میکردم که مامانم مجبور بشه برام بشوره. البته بگم خودم خیلی زرنگ بودم بعضی اوقات خودم میشستم. یادمه زندایی مامانمم هر سری میومد خونمون من که 7 سالم بود رو میزد تو سر دختر 17-18 ساله خودش. چون حتی دخترش تو اون سن لباس زیرش هم باید مادرش میشست. الان هم به تمیزی لباس و اتو بودن خیلی اهمیت میدم. گاهی مامانم میگه یادته بچه بودی هر روز باید لباس می شستی. واقعا با یاداوری این خاطرات هم خندم میگیره هم از دست خودم حرصم میگیره. یا همیشه باید با مدادی تکالیفم رو مشق می کردم که نوکش مثل شمشیر تیز باشه . به همین دلیل روزی یک مداد تراش میکردم. چون باید تمام صفحاتم مرتب نوشته میشد. یا اگر یک جا رو اشتباه می نوشتم و با پاک کن سیاه میشد برگه رو کلا میکندم و از نو می نوشتم. تا جایی که مامانم اومد به معلمم شکایت کرد. معلمم بالای تمام صفحاتم شماره گذاشت و هر روز چک می کرد که صفحه ای کم نشده باشه. ولی مگه من کم میوردم. کلا اگر جایی میخواستم برگه بکنم از ترس معلممون دیگه برگه نمی کندم. گاهی کلا دفتر رو عوض میکردم و با دست خط معلممون دوباره شماره می زاشتم بالاش.... حتی یکبار یادمه کتابه بنویسیمم رو داداش کوچیکم چند تا صفحش رو با مداد رنگی خط خطی کرد. بابامو مجبور کردم بره از کارخانه در جاده قم تهران برام یکی بخره. دیگه نگم که چقدر کفش و مداد رنگی و ...... میخریدم. کلا دوست داشتم مرتب ترین باشم. شاید الان بعضی ها بگید مشکل روانی داشتی یا خود درگیری. ولی نه این طور نبود. کلا خانواده تن به تمیزی حساسیم. دیگه یه لول من بیشتر..... الان هم که خودم تازه عروس هستم همش دارم خونه رو میسابم و خونم مثل دسته گل برق میزنه. ولی شوهرم میگه به چه قیمتی. همین پریروزا بهم گفت نمیخوای یکم بشینی؟ همش داری جارو میکشی و میسابی....خخخخخخ دیگه چه کنم . این ذات منه....