شوهرم.خودش رفتارشونو میبینه. همه از خانواده شوهر گله دارن ولی به جرات میتونم بگم خانواده شوهرم منو بیشتر از خانواده خودم دوست دارن حتی جونشونو برا من میدن و خانواده خودم... بعضی وقتا فکر میکنم نکنه بچشون نیستم و منو از پرورشگاه آوردن
بهتر شدن. هفته بعد قرار از شهرستان بیان خونه من و خواهرم تقریبا نزدیک هم هست هروقت میان اصلا خونه ما نمیمونن. همش دوست دارن خونه خواهرم بمونن. حتی چندبتر به من گفتن نمیتونیم بچه تو رو اندازه بچه خواهرت دوست داشته باشیم
احتمالا خواهرت مهره مار داره
واقعا نکنه توبچشون نیستی؟
از خوندن این یه چیزی تو دلم موند که باید بگم. شاید شما فکر کنی که خیلی زن مهربونی هستی اگر همچنان رابطه ت حفظ کنی و بیفتی دنبالشون و هی محبت بخوای ازشون. ولی به بچه و شوهرت رحم کن. شما در قبال اون ها هم مسئولی و حق نداری در معرض تحقیر و آزار دیگران قرارشون بدی. این رو می گم که دو فردای دیگه بچه ت حس من رو نداشته باشه. من هم مادرم دقیقا موقعیت شمارو داشت. دقیقا. خانواده شوهر دورش می چرخیدن (می چرخن) ولی خانواده خودش از صد پشت غریبه بدتر بودن. ما خیلی آزار دیدیم. من و پدرم. من خیلی وقت ها فکر می کنم مادرم باید درست رفتار و مدیریت می کرد. به روش نمیارم الان چون فایده ای نداره اما اذیت هایی که شدیم هم یادم نمی ره. لطفا به این مسئله فکر کن.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
51 ثانیه پیش
54 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز