تا حالا شده از خودتون بپرسید خدا کجاس
اطراف من
اره اما همیشه نا خوداگاه به اسمون نگاه می کنم
من همیشه فک میکنم تو اسموناس😆
خدارو تو قلبم حسش میکنم ولی به نگاهش خیلی نیاز دارم
یه سوال تصورتون از خدا چه جوریه
تو قلب و ذهن ما
ولی پس چرا صدای منو نمیشنوه
تودلها شکسته
همیشه موقعی ک داشتم ب فنا میرفتم دستمو گرفته به زوووور😂 خودم راضی ب دست گیری ش نبودم اخه ، نمیدونستم صلاحم تو چیه و بعد ک دستمو گرفته و کشوندتم سمت خواسته ی دلم ب ی طریق دیگه و واقعااا هم دلم ب اون راه راضی نبود اون موقع بود ک فهمیدم هر وقت دارم به فنا میرم پیشمه😊 هروقت ناراحتم😊 هروقت از ته دل خوشحالم😊 هروقت صداش میزنم خصوصا با گریه😊 خلاصه اش که نخن اقرب الیه من حبل الورید ، خدا از رگ گردن هم به ما نزدیک تره 😊🤗
خدا تو قلب ماست
هر وقتم حیلی نیازش دارم به اسمون، سقف و کلا هرجایی بالاتر نگاه میکنم همه همین هستیم چون میدونیم خدا خیلی از ما بالاتره پس باید واسه دیدن و حرف زدن باهاش رو کنیم به اسمون 😊 وقتایی هم ناراحتم چون خدا جوابمو نداده چشمامو میبندم میگم تویی که همه جا کنارمی پس با چشم بسته و بدون حرف زدنم میفهمی چی میگم😊 و جوابم رو هم میگیرم 😊😎
ولی صدای منو نمیشنوه وجواب نمیده خسته ام خیلی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز