سلام بچه ها. من عضو جدیدم معمولا سوالامو توی سایتای مشاوره مث پرسش 24 می پرسم اما اینجا رو دیدم خیلی لذت بردم که همه دلسوزانه تجربه هاشونو تقسیم میکنن.31 سالمه تا حالا 50 تا خواستگار و رد کردم بیشتر بخاطر این به دلم نمیشستن...بقیشونم یا من سخت گرفتم یا واقعا بدرد نمیخوردن.سه سال پیش یه خواستگاری اومد سریع ردش کردم چون هم خوشم نیومد از ظاهرش هم به نظرم مغرور و خسیس و ... بود.این آقا برای ما خونه ساختن و ما همو میدیدیم تو این مدت فهمیدم اتفاقا دست و دلباز و روشنفکر و عاطفی ان.دوباره خواستگاری کرد و من دو دل شدم.تو این مدت خواستگار بهتری نیومد انصافا.فقط همکارمه که خیلی همو دوست داریم ولی خانوادش مخالفن و به طبع خانواده من هم.منم قبول کردم باهاش ازدواج کنم .چند ماهه ارتباط صمیمی داریم حسم نسبت بهش بهتر شده ابراز علاقش به دلم میشینه اما علاقم خیلی معمولیه نگرانم بعد ازدواج بیشتر نشه و حتی کمتر بشه...چون حس میکنم اگه اون دوستم نداشته باشه یا کار بدی بکنه منم دوستش ندارم...بنظرتون کافیه این علاقه؟؟؟
اینم بگم نه زشته نه خوشکل من خیلی خوشکلترم ولی هم میگن بهم میاین بخاطر حالت صورتمون و قد و هیکلمون...کلا برام جذابیت خاصی نداره که دلم براش تکون بخوره ولی بدمم نمیاد ازش ...
ببين دوسش نداشته باشي دو حالت داره ؛
گاهي عالي ميشه و بعدا خيلي درسش داري كه از خوبي طرف مقابله و عادت.
دومي اينكه يهويي ميبيني چقدر خصوصيات داره كه قبلا اصلا نديدي و دوس نداري اون موقع زندگي ميشه جهنم جون با اونكه دوس داري هي ميزاريم تو ترازو و مقايسه.
میترسم در اینده کوچکترین مشکلی پیش بیاد. اونو با همکارت که دوستش داری و هر روز هم میبینیش مقایسه کنی و دردسر بشه.
به نظر من همش بستگی به رفتار این اقا در اینده داره،اگه همینجوری عاطفی ادامه بده بدون شک عاشقش میشی،من هم موقع ازدواج دوسش دارم همسرمو ولی فقط دوسش داشتم و بیشتر به خاطر موقعیت اجتماعیشو شخصیتش باهاش ازدواج کردم،ولی خیلی طول نکشید که شدیداعلاقه مند شم،شاید دو سه ماه.
بنظرم کیس خوبیه
باهاش ازدواج کن
علاقه معمولی کافیه
وای منم دقیییقا از همین میترسم....
یعنی قطعا همینطوری میشه؟
یه روزایی خوبم یه روایی بد؟
بعدشم همش بده دیگه علاقه تموم میشه:(((((
خانوادم خعععلی موافقشن....رد کردنش بار سنگینی برام داره بعد 3 سال...چیکار کنم بنظرتون؟
خیلی کم،به اندازه ای که فقط ازش خوشم میومد و میتونستم به عنوان همسر بهش نگاه کنم،ولی خب من تو شرایط تو نبودم،هم از لحاظ اجتماعی ازم بالاتر بود،چون ازم بزرگتر بود،از لحاظ ظاهریم مثل همیم،مثل شما هرکی مارو میبینه میگه بهم میاید و شبیه هم هستید،به نظر من که بیشتر فکر کن،اگه احساس میکنی ازش بالاتری از هر لحاظی و ممکنه بعدها پشیمون بشی.ولی به نظر من این چیزارو ملاک قرار نده،واسه زندگی یسری چیزا خیلی مهمتره،مثل اخلاق،احساسات و شخصیت که خیلی تاثیرگذاره.
من چندبار اوایل مقایسه میکردم،مثلا میدیدم فلانی که خواستگارم بود پولدار تره یا موقعیتش بهتره،ولی اخلاق شوهره منو نداره،یا احساساتی بودنش کمتره،فهمیدم هیچکس نیست که همه چی تموم باشه همه ی فکرمو گذاشتم رو همسرم،بعده مدتی احساس کردم بهتر از اون نیست
ایشالله خوشبخت بشید ولی من باهاش مشکل اخلاقی هم پیدا کردم خیل ناراحتم
