همیشه وقتی کسایی رو میبینم که باهمه بگو بخند دارنو معاشرتی هستن حسرت میخورم من ادمیم که اگه بخوام با کسی دوس بشم راحت میتونم ولی اینکه این دوستیو ادامه بدم خیلی برام مشکله اکثر دوستامو بعد از مدتی از دست میدم وقتی یه کاری کنن که خوشم نیاد کلا از چشمم میفتن و دیگه نمیتونم باهاشون گرم بگیرم.کسی هست مثل من باشه؟
قرار نیست که همه طبق سلیقه ما باشن.الان شما خودت پرفکتی؟مسلما نه.من از همون معاشرتی بگو بخندیام.عزیزمخندیدن و صحبت کردن دلیل بر صمیمیت نیست که.من با همه خوبم ولی یکی دوتا دوست صمیمی دارم
اخه همه فک میکنن من خشک و مغرورم ولی دست خودم نیس با کسی که از ته دل دوس ندارم نمیتونم گرم بگیرم
منم همين اخلاق و دارم عزيزم. خيلي رو خودم كار كردم ولي به نظرم با كسي كه دوس ندارين نياز به گرم گرفتن نيست. فقط احترام و ادب رفتار و گفتار رعايت بشه كافيه. بايد با كساني همنشين شد كه از مصاحبتشون لذت ببرين.
هان مشو نومید چون واقف نِه ای از سِرّ غیب ❤️ باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور
مشکل اساسی منم همینه که نمیتونم خویشتن پنداری کنم هرچی تو دلمه تو رفتارم نشون میدم😔
به این فکر کن که هر آدمی یه شخصیتی داره،و مردم حق دارن هرجور که دلشون میخواد رفتار کنن دقیقا مثل من و شما.ما جای اونا نیستیم که ریشه رفتاراها و تربیتشون رو بدونیم به همین خاطر حق نداریم به شخصیتشون توهین کنیم یا باهاشون بد رفتار کنیم.ما نمیتونیم انتظار داشته باشیم همه طبق شخصیت و میل خودمون باهامون رفتار کنن،مردم هزار جور گیرو گرفتاری دارن،اگه با ما جور درومدن چه خوب ولی اگه جور نبودن بهترین کار اینه با لبخند از کنارشون بگذری.همه بنده خداییم،هیچکدوم کامل نیستیم ولی میتونیم با تمام این تفاوتها به همدیگه احترام بذاریم و همدیگه رو فقط به خاطر انسان بودن دوست داشته باشیم.شما هم خیلی دوستداشتنی و خوبی،ببین من چقدر وقت گداشتم برات تایپ کردم😉❤