پدرم خیلی نصیحتم میکنه انگار همیشه نگرانه. هیچ وقت راضی نیس ازم... همیشه توقع داره کامل باشم از بچگی اینجور بوده الانم وقتی میاد خونمون مثلا اگه یه وسیله ای سرجاش نباشه تذکر میده و ایراد میگیره اعتماد بنفسم صفره از بچگی... مثلا یادمه دانش اموز بودم امتحان ریاضی 18 میشدم ایراد میگرفت چرا غلط داشتی چرا بیست نشدی درصورتیکه بالاترین نمره کلاس 18 بود... خلاصه که من همیشه این حس و دارم که خوب و کامل نیستم
همیشه میخواسته بهترین عملکردو داشته باشم. همیشه حس میکنم خوب نیستم.. این حس از بچگی در من بوجود اومده
همیشه همه رو نصیحت میکنه حتی همسرمو.. بعضی وقتا در حد دخالت میشه بنظرم. مثلا ما داریم خونه میسازیم همه چی گرونه سرعتمون خوب نیس. هی به همسرم میگه چیتون از فلانی کمتره که اون خونه رو ساخته. خب اون تو ارزونی ساخته
آخی چقدر مث منی
ولی یه گوشت در باشه، اون یکی دروازه
منم از بچگی درسخون بودم و البته کم توقع
دیپلم زبان دارم
رشته م تجربی بود تو بهترین مدرسه استان
از 16 سالگی کار کردم
تنها شکستی که خوردم تو کنکور بوده که الان بعد 2~3 سال هنوز بهم سرکوفت میزنن که رشته خوب نیاوردم
اما الان از زندگی خودم راضیم
چون از بقیه همسن و سالام سر ترم بذار هر چی میخوان بگن،من راه و هدف خودمو دارم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-14 ثانیه پیش
-12 ثانیه پیش
-9 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز