دو کلوم حرف حساب (۳) 💡

عه...پس چرا فک کردی من اونم؟ تاپیک های منو ببینی یه چیز منفی پیدا نمیکنی 😐😞

نه نه من دختر خوبی م...قول میدم ولی از فمینیست م میگم 😂😘

خب گفتم رفتار ها و صفات در واقع از محیط که به اون کودک تحمیل میشه.این فقط مختص به رفتار نیست بلکه بازی کودک و حتی انتخاب رنگ لباس و اتاق و...اون رو هم در برمیگیره.

کلیشه های جنسیتی زیادی در مورد رنگ ها و دسته بندی اون ها در جامعه ما وجود داره. از کودکی خانواده ها برای دختران لباس ها و وسایلی با رنگ هایی که به آنها "دخترانه" ، و برای پسرهایشان رنگهایی که به آنها "پسرانه" اطلاق میشه، رو تهیه کردن.

همیشه شنیدیم اگر کودکی یک رنگ مشخص رو انتخاب می کنه به اون گفتن نه! این رنگ برای دخترهاست و این یکی برای پسرها.

در دنیای مدرن امروز هیچکدوم از این کلیشه ها مفهوم سابق خود رو ندارن و به معنای دیگه، هیچ رنگی مختص هیچ جنسیتی نیست. مردان میتونن صورتی بپوشد و زنان هم رنگ هایی که بر اساس کلیشه ها مردانه هستن.

محققان میگن کودکان تا سن هفت سالگی معنای جنسیت را درک نمی کنن.

در واقع همون جوری که گفتم کلیشه های جنسیتی انتسابی نیستن بلکه اکتسابی ن.

پ.ن: کلی مطلب با کلی عکس و ویدیو هست که دوست دارم حتما ببینین.الان بذارم یا باشه فردا؟

بچه ها...چجوری میتونم اینجا ویدیو شیر کنم؟؟؟

خب خب دوستای خودم شب تون بخیییییر...🌿

این تاپیک متاسفانه نصفه و نیمه موند و منم گفتم بهتره قبل از اینکه موضوع جدیدی رو شروع کنم بیام اینجا گرد و خاک تاپیک رو بگیرم و بحث رو تموم ش کنم، چون موضوع خیلی مهمه و اگه بخوایم تو هر زمینه دیگه ای حرف بزنیم بازم رد پای این داستان یعنی کلیشه_های_جنسیتی# رو تو ش میبینیم.

آماده این برای شروع؟! 🙌

اها نکته مهمی که الان به ذهنم رسید...من ثمین# نیستم! لطفا تکرار نکنین.از محتوا مطالب م مشخصه 😄❤😘

تا قبل از جنگ جهانی اول لباس ها از لحاظ جنسیتی برای دختر و پسرها تقریبا خنثی و لباس خواب تا قبل از شش سالگی برای هر دو جنس به رنگ سفید بود. بعد از پایان جنگ جهانی اول به دلیل قدرت و ارتباط با رنگ قرمز، استفاده از رنگ صورتی برای پسران و رنگ آبی به دلیل لطافت برای دختران عادی بود و این کاملا با کلیشه هایی که امروزه در ذهن افراد جامعه است تفاوت دارد.

در نهایت در دهه 1940 تولید کنندگان و کارخانجات تصمیم گرفتند برای هر جنسیت رنگی را در نظر بگیرند و بدین ترتیب صورتی برای دختران و آبی برای پسران انتخاب شد.

با شکل گیری جنبش آزادی خواهانه زنان در اواخر دهه های 60 و 70 لباس های زنانه – مردانه بیشتری به بازار آمد؛ اما در اواسط دهه 80 با پیشرفت هایی در زمینه مسائل پیش از زایمان و تولد کودک مجددا کلیشه آبی برای پسرها و صورتی برای دخترها روی کار آمد.

با گذشت زمان تقاضا برای لباسهایی با رنگ های خنثی و زنانه – مردانه افزایش چشمگیری پیدا کرد و می توان گفت امروزه دیگر کلیشه های جنسیتی درباره رنگ ها بیش از پیش کمرنگ شده اند.

رنگ ها هیچ ارتباطی با جنسیت افراد ندارند. اینکه فردی را به دلیل پوشیدن لباس صورتی "زن" خطاب کنیم ناشی از بی فکری و عدم درک مناسب است. والدین توجه داشته باشند که کودکشان را فارغ از جنسیتش در انتخاب رنگ ها آزاد بگذارند و به دلیل انتخاب رنگ او را سرزنش نکنند. همه می توانند از هر رنگی که دوست دارند استفاده کنند و هیچکس حق تمسخر، تحمیل و یا سرزنش فرد به دلیل علاقه اش را ندارد. مبارزه با کلیشه های جنسیتی در جهت حذف آن ها دستیابی به برابری را به مراتب آسان تر می سازد.

کلیشه جنسیتی رایج در رابطه با توجه بیش از حد زنان به ظاهر 👆👆👆