این که طبیعیه. یه مدت تا مجردی این افکار میان سراغت.بعد که ازدواج کنی انقدر درگیر مسایل مختلف زناشویی میشی که میگی کاش برگزدم به اون دوران و خوش بگذرونم و پشیمون میشی که چرا ازدستش دادی.
ولی هم مجردی هم متاهلی هم دوره دانشجویی....
تو هر دوره ای این حالت برا یه دوره دست بده طبیعیه.چون هرکدوم شرایط خودشو داره.
من اگه بودم اصلا چله نمیگرفتم.فقط رو سجاده مینشستم و با خدا حرف میزدم.دعاهای مفاتیح هم نمیخوندم.فقط یه چیزاییکه واقعا بم حس خوبی بدن میخوندم