دلم می گیرد

دورترینِ من

تو به جای تمام بغض هایم بخند
تو به جای تمام دلتنگی هایم گریه های شبانه ام دور بودن از نگاهت بخند
من بی تاب نگاهت می مانم و منتظر رسیدن به نگاه پاکت به آرامش قلبت طنین صدایت قشنگترین
ملودی عاشقی است بمان همیشه در خیالی که تو را از خدا آرزو کرد هر چند این فقط آرزو بود

آرزوها همیشه آرزو و رویا می مانند
دلتنگی هایم را می گذارم در صندوقچه اسرارم درش را قفل می کنم
هیس !   آرام باش  سکوت کن قفلش فقط در دستان توست
وقتی درش را باز کردی قلب شکسته ای رامی بینی که از نبود تو به خاک افتاده

” ر؋ـتــטּ ” !
ر؋ـتـטּ ڪــہ بهانــہ نمیخواهـد ، یڪ چمداטּ میخواهد از دلخوریهاے تلنبار شدہ …
و گاهے حتى دلخوشیهاے انڪار شدہ …
ر؋ـتــטּ ڪـہ بهانـہ نمیخواهد …
وقتے نخواهے بمانے ،
با چمداטּ ڪـہ هیچ …
بى چمداטּ هم میروے !
” ماندטּ ” !
ماندטּ اما بهانـہ مے خواهد ،
دستے گرم، نگاهے مهربان، دوستت دارمهایے ڪـہ مى شنوے ،
یڪ ؋ـنجاטּ چاے، بوے عود، یڪ آهنگ مشترڪ، خاطرات تلخ و شیریـטּ …
وقتے بخواهے بمانے ، حتــے اگر چمدانت پر از دلخورے باشــد
خالـــے اش مے ڪنــے و باز هم میمانــے …
میمانے و وقتــے بخواهــے بمانــے ، نم باراטּ را رگبار مے بینــــے

شادیهایم هدیه به تو ، کم بودنش را بر من خرده مگیر
این تمام سهم من از دنیاست