به به ببین کی اومده اینجا مامان گروه
الی جوووووووووووووون
سلام بچه هااااااااااااااااااااا سلام قشنگای من سلام مامان های ایندههههههههههههههههههههه ان شالله خوش و خرم باشید
مامان نشدم ولی به امید خدا میشم
زندگی منم خدایی بالا و پایین داره وهمش سربالایی هستم بالاخره سرازیری هم میاد دیگه
ولی به امید خدا دیگه شروع کردم و الان سفت و سخت رزیمم
اسم مرکزو نمیگم روشمم نمیگم بزارید اوکی شد میام از سیر تا پیاز شو میگم انقدر خجسته ام هنوز بین دکترا و علما موندم
ولی هر چی خیره پیش بیاد زندگی من انقدر تلاطم داشته که الان یاد گرفتم بودن بچه من تکمیل نکنه
قشنگای من
من مامان تاپیکم و کلی تجربه دارم برای اونایی که خسته ان و تازه وارد این ماجرا شدن راه رو دور نزنین و از جاده اصلی برید به خود اگاهی برسید و خودتون رو دوس داشته باشید مامان دلش شکسته خسته نباشید و همیشه به زندگی امیدوار
تا زمانی که پر از استرسید قدم نزارید تو این راه قسمتت مادرنگی باشه میشه نباشه هم نمیشه
خدا برا همه تون خیر بخواد
دوستتون دارم
تاپیک رو فراموش نکنید و سر بزنید و بیاید بگید اگر موفق شدید چه کارا کردید
بودنتون همه ما رو خوشحال میکنه
راستی منو از این به بعد مامان الی صدا کنید
سلام بچه ها ان شاءالله که همتون مامان شده باشید
منم تقریبااز قدیمی های تاپیک هستم
هفت ماه بعد از ازدواج متوجه شدم ، بعد از کلی غصه خوردن و افسردگی و راجب ازواسپرمی خوندن بااین تاپیک اشناشدم و خیلی بهم کمک کرد و امیدوارم کرد از اونجایی که هزینه ای وی اف باجنین اهدایی نداشتم با یه زور و بدبختی شوهرمو راضی کردم ، شوهرم حتی ازواسپرمی بودنشو قبول نداشت خیلی سختی کشیدم ،خیلی ...
ای یو ای کردم اصفهان پیش دکتر میر ، بار اول مثبت شدم ولی قلبش وایساد تو دوماهگی رشدش متوقف شد ، بماند که دوباره چقد افسرده شدم و غصه خوردم و دیگه حتی ترس از باردارشدن داشتم چون برای سقطش بیش از حد دردکشیدم که میگفتم دیکه بچه نمیخوام ولی یکم که دردم فراموشم شد و از اونجایی که هزینه داده بودم دوباره برای ای یو ای اقدام کردم ، امیدنداشتم بشه ولی شد فقط دوماه از سقطم گذشته بود
، کل این نه ماه بارداریمم همش با ترس و استرش گذشت شاید یه روز خوش نداشتم از ترس اینکه مشکلی براش پیش بیاد ، چون یکبار تجربش رو داشتم و دیکه میترسیدم همه اش هم لکه بینی داشتم و استراحت مطلق تو هردوتا بارداریم ، از ۲۸ هفتگی اب دورش کم شد همش سونو و دکتر و باید زیاد اب میخوردم یکماه اخر کلا بستری شدم تا پسرم ۳۶ هفته دنیااومد
چون مشکل تنفسی داشت پنج روز ای سی یو بستری شد ،
خداروشکر بایه سختی بالاخره سالم دنیااومد و مامان شدم 😊
ولی انگار خوشی بهم نیومده 😔😔 با یه زور و بدبختی زندگیمو حفظ کردم که جدانشم ولی الان یکسال که با پسرم تنها زندگی میکنم و درحال طلاق ... برام دعاکنید
از داشتن پسرم خیلی خوشحالم و هیچوقت پشیمون نیستم ،برعکس اگر نبود نمیتونستم تحمل کنم ،فقط شاید بخاطر حرفای بابام یجوری عذاب وجدان دارم که خودم باعث سختی کشیدن و بدبخت کردن یه بچه شدم 😔یااینکه خدا نمیخواست بهم بچه بده ولی بزور خواستم نمیدونم چطور بگم شاید درک نکنید ، ولی وقتی یکی بهم میکه کاش بچه نداشتین خیلی بهم برمیخوره و ازاین حرف ناراخت میشم ، میگم درسته نتونستم زندگی خوبی که تو بارداریم بهش قول میدادم براش بسازم ، ولی از داشتنش پشیمون نیستم ، درسته برای خودش بده و زندگی خوبی نداره ...
من خیلی خودمو این چندسال اذیت کردم خیلی ، خیلی غصه خوردم فکرمیکردم بعد از بچه دارشدن همه سختیا و بدبختیا تموم میشه ولی نه همون اولا مشکلای دیگه اضافه شد به زندگیم ،تاجایی که حتی هشت نه ماهشم بود میخواستم جدا بشم
پسرمو دوستدارم جونمه و روش خیلی حساسم و خداروشکر میکنم بخاطر وجودش ، ولی عذاب وجدان دارم از اینکه شاید خودم بزور از خداخواستم و باعث شدم زندگیش خراب یشه 😔
شوهرم هیچوقت دردهای که کشیدم تا بچه داربشیم و پدر بشه رو ندید متاسفانه
عزیزم خوشحالم که مامان شدی از اون طرفم برات ناراحتم که زندگیت به مشکل خورده ان شاالله هرچی به صلاحته پیش بیاد
سعی کن مادر قوی باشی برا پسرگلت که احساس کمبود نکنه اصلا خودتو اذیت نکن تو میتونی در آینده با گل پسرت به همه ی آرزو های قشنگت برسی
سلام عزیزم خوبی
ب ارزوتون رسیدین؟😍😍😍
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
43 ثانیه پیش
43 ثانیه پیش
44 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز