دوستان من واقعا درگیر این قضیه شدم که آیا باید اهدایی بودن رو تا این حد مخفی کرد؟
یعنی حدش چقدره؟ فقط بین زن و شوهر بمونه؟
تا کی؟ مگر رازها تا چند سال دوام میارن؟
اضطراب این راز و فاش شدنش رو چقدر تحمل کنیم؟
و اینکه حق اون فرزند نیس که کم کم و متناسب سنش واقعیت رو متوجه بشه؟ تو دنیا به این قضیه رسیدن که اعتماد فرزند نسبت به والدین نباید از بین بره ... همین الانم با یک تست براق به راحتی می تونید اصل و ریشه تون رو پیدا کنید چه برسه وقتی این بچه ها بزرگ بشن که علم پیشرفته تر شده.
چقدر جامعه ما تو این زمینه عقبه...
خودمم نمیدونم درستش چیه... البته نمیخامم نگرانتون کنم
ولی پاسخ درست چیه؟
اما حداقل خود قضیه ناباروری رو از زمانی که دیگه مخفی نکردیم و
با خانواده ها مطرح کردیم همه چیز کمی بهتر شد