شما قاضی ...!!!

آخه کارش ثابت نیست من بخوام تنظیم بشم باهاش منم حساب کتاب نداره جیشم ، باردارم ، نمیشه که وقت خواب و بیداری داشته باشم ، من با خود قضیه کاری ندارم ازینکه سر یه مسیله کوچیک داره اینقدر بزرگ میکنه بدم میاد مگه چی شده یه لحظه از خواب پریدن خب دوباره بخوابه ، مگه به ارزش قایل شدنه، همش بقیه چیزایی که گفت توجیه حرف خودش بود ، انتظار داره خودش که باشه اون بشه همه چیز من ، با اون خواب برم میگه من که هستم گفتم خب که چی ؟! میگه همین که هستم با من باید بتونی بخوابی ، گفتم خب خوابم نبرد امتحان کردم ، بهش برمیخوره ، من ازینکه مثلا منو داره تنبیه میکنه میزنه بیرون بدم میاد دوست دارم تلافی کنم منم برم خونه دوستم حیف که روز جمعه هست احتمالا خوابن

من که صدایی در نیاوردم !!!! یه لحظه بود پیش میاد خب ، باید بخاطر اون اینقدر سرزنش بشم ؟!

هر مردی جنبه جواب ندادن رو نداره ، فک میکنم جوابشو یه موقع هایی ندادم که الان براش عجیبه حرفمو بزنم 

آره بهانه ای هست ، یکم همیشه حس آقا معلم داره از تربیت کردن خوشش میاد فامیلی همشون معلم هستن انگار تو خونشون هست ولی من که شاگردش نیستم نصفه شب بشینه نصیحت ، یا بشینه تنبیه کنه ، همیشه میگه این کار تقاص اون کارت ، خیلی خیلی حساسه ، حوصله آدم اینقدر حساس ندارم ، انعطاف‌پذیر نیست ، سخت میگیره خیلی قانون مند و خشکه ، گرچه خیلی هم مهربان و عاشقم هست ولی واقعا این نوع شخصیت رو اعصاب منه ، همیشه استرس دارم ممکنه دیگه از چی ناراحت بشه !! اینو رعایت نکنم باز یه چیز دیگه ،قانون ثابتی هم نداره اخلاقاش هنوزم که هنوزه موندم از چی خوشش میاد از چی بدش میاد خیلی فاز به فاز ، کلافم میکنه ، نمیدونم چطور منظورمو بفهمونم ، منم برعکس آدم خیلی منعطفی هستم ولی دیگه حوصله این ادا اصول ها ندارم ... باور میکنید بخاطر این اخلاقاش بارها دوست داشتم ازش جدا بشم ؟! ولی هر دور میگه عاشقتم و قضیه رو حل میکنه 

چیکار کنم دیگه تکرار نکنه ، خوشم نمیاد از خونه بزنه بیرون